حقدت یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل حقدت

واژه «حقدت» در اصل یک فعل ماضی مخاطب از ریشه ثلاثی مجرد عربی (ح‌ق‌د) است که معنای آن «تو کینه ورزیدی» یا «تو دشمنی در دل گرفتی» می‌باشد. اگرچه خود این ساختار فعلی در فارسی رایج نیست، اما اسم مصدر آن یعنی «حِقد» به معنای کینه پنهان و غضب پایدار، به ادبیات کلاسیک فارسی راه یافته و توسط شاعران و نویسندگان به کار رفته است.

این واژه از نظر بار معنایی کاملاً منفی است و به حسادت یا خصومتی اشاره دارد که فرد در دل خود مخفی می‌کند و به مرور زمان به کینه‌ای عمیق تبدیل می‌شود. در منابع قرآنی این لفظ وجود ندارد و به جای آن از واژگان هم‌معنی مانند غل و ضغینه استفاده شده است.

در بازی‌های جدول و سرگرمی، این کلمه به عنوان یک واژه ۴ حرفی با راهنمای «کینه ورزیدی» کاربرد دارد و متضاد آن مفاهیمی چون گذشت، بخشش، صفا و پاک‌دلی است.