یعنی چه
این کلمه فعل مضارع و صیغه مثنی غایب است که به معنای خضوع، فروتنی، سر فرود آوردن و انقیاد کامل دو موجود یا دو چیز در برابر پروردگار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح ی، سسکون س، ضم ج و کسر نون در پایان به صورت یَسْجُدانِ میباشد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس آیه قرآن ۶ حرفی است؛ همچنین به دلیل شباهت ظاهری ممکن است با واژه ۵ حرفی «یزدان» اشتباه شود.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی برای نشان دادن حالت مثنی و فعل سجده کردن از عبارتهای فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و مترادفهای آن در این زبان نشاندهنده اطاعت و خضوع دو نفره یا دو چیز است.
به فارسی
معادل دقیق روان فارسی آن برای صیغه مثنی، به صورت «آن دو سجده میکنند» یا «آن دو سر تسلیم فرود میآورند» ترجمه میشود.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن در سوره الرحمن آمده است. مفسران تأکید دارند که سجده گیاه و درخت در این آیه به معنی نهادن پیشانی بر خاک نیست، بلکه نمادی از تسلیم تکوینی و انقیاد قوانین طبیعت در برابر تدبیر آفریدگار است.
نماد چیست
این کلمه نمادی از خضوع ذاتی و تکوینی موجودات عالم (مانند گیاهان و درختان) و همسویی کامل آنها با اراده و قوانین الهی در جهان هستی است.
جمعبندی و توضیح کامل یسجدان
واژه «یسجدان» یک فعل مضارع عربی از ریشه «س ج د» به معنی سجده کردن و خضوع نمودن دو موجود است. این واژه به طور خاص در آیه ۶ سوره مبارکه الرحمن («وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ») به کار رفته و به اطاعت تکوینی و تسلیم ذاتی گیاهان و درختان در برابر پروردگار اشاره دارد.
از سوی دیگر، در بررسیهای واژهنامهای فارسی، کلمه «یسجدان» به عنوان یک مدخل مستقل و اصیل فارسی ثبت نشده است. به همین دلیل در بسیاری از جستجوهای عامیانه یا متون جدول، این واژه به دلیل شباهت ساختاری و املایی، ممکن است با واژه اصیل فارسی «یزدان» (به معنی خداوند و آفریدگار) اشتباه گرفته شود یا به عنوان یک خطای نگارشی از آن تلقی گردد.
در کتابهای تفسیری بزرگ مانند المیزان، معنای قرآنی این واژه فراتر از سجده ظاهری دانسته شده و آن را نشانه هارمونی، نمو، ثمربخشی و تواضع کل اجزای آفرینش در برابر اراده و تدبیر خالق جهان قلمداد میکنند.