یعنی چه
حامل صفت فاعلی از ریشه حمل و به معنی برنده و برداشتن بار است؛ در حالی که حامله شکل مؤنث آن در فارسی بوده و اختصاصاً به معنی زن باردار یا مجازاً ابر بارانزا و درخت بارور به کار میرود.
تلفظ
واژه حامل با کسره مّم (مِ) و واژه حامله با کسره مّم و های ملفوظ در پایان تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این مدخل بر اساس تعداد حروف خواسته شده میتواند کلماتی چون باردار، آبستن یا خود عبارت حامل حامله باشد.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم حامله در زبان انگلیسی به طور رایج از واژه Pregnant و در متون پزشکی از Gravid استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح برای زن باردار صفت «حامل» بدون تاء تانیث به کار میرود، هرچند واژه «حبلی» نیز بسیار رایج است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه وامگرفته شده Hamile عیناً همان معنای حامله در فارسی را افاده میکند.
در قرآن
در قرآن کریم ریشه این کلمه بارها استفاده شده است؛ از جمله در آیه ۱۵ سوره احقاف (حملته أمه کرها) به سختیهای دوران بارداری مادر اشاره دارد و در آیه ۲ سوره ذاریات (فالحاملات وقرا) به ابرهایی که باران را حمل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل حامل حامله
واژگان حامل و حامله از ریشه عربی «ح م ل» به معنی برداشتن، به دوش کشیدن و انتقال دادن بار سرچشمه میگیرند. در زبان فارسی، حامل به معنای عمومی انتقالدهنده (مانند حامل پیام یا حامل انرژی) کاربرد دارد، در حالی که صورت مؤنث آن یعنی حامله، به طور اختصاصی برای توصیف وضعیت زیستی زن باردار یا آبستن به کار میرود.
این مفهوم در ادبیات سنتی و فرهنگ عامه فراتر از یک وضعیت جسمانی، به عنوان نمادی از باروری، زایش، پتانسیلهای پنهان درون ساختار هستی و امید به آینده شناخته میشود؛ همانطور که در ضربالمثل معروف «شب حامله است تا چه زاید فردا» به ابهام و حوادث پنهان در دل زمان اشاره دارد.