یعنی چه
برباد دهنده اسم فاعل از فعل ترکیبی «برباد دادن» است. این واژه به کسی یا چیزی اشاره دارد که مال، عمر، تلاش یا داراییای را به نابودی میکشاند، تلف میکند یا هدر میدهد.
تلفظ
تلفظ این واژه از ترکیب دو بخش اصلی «بَرباد» (با فتح ب و سکون ر) و «دهنده» (با فتح د و ه) ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به طراح جدول، واژههای مترادفی چون مبدد، متلف و مخرب نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
برای مفاهیم تخریبگر از Destroyer و برای مفاهیم مرتبط با اتلاف مال و ثروت از واژههای Squanderer و Waster استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به سیاق متن، برای اتلاف مال از واژه مبذر یا مبدد، و برای نابودی فیزیکی و ساختاری از واژههای مخرب و مدمر استفاده میشود.
به فارسی
از واژههای هممعنی و جایگزین اصیل فارسی میتوان به مخرّب، تفکننده، اسرافکار و از بینبرنده اشاره کرد که بسته به لحن متن کاربرد دارند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، این واژه یادآور طوفانی است که برگها را پراکنده میکند یا ملخی که محصول را نابود میسازد. استعارهای است از بیمسئولیتی، هدررفت کامل و فروپاشی بیبازگشت زندگی یا دارایی.
جمعبندی و توضیح کامل برباد دهنده
واژه «برباد دهنده» صفت فاعلی ترکیبی و اصیلی در زبان فارسی است که ریشه در اصطلاح قدیمی «بر باد دادن خرمن» دارد؛ کاری که برای جدا کردن کاه از گندم انجام میشد اما به مجاز، معنای نیست و نابود کردن و اسراف مال را به خود گرفت. این واژه ابعاد گوناگونی از تخریب ساختاری تا اتلاف منابع مالی و معنوی را پوشش میدهد.
اگرچه خود این واژه به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن نظیر بادهای عذابآور (ریح صرصر) یا رفتار تباهکنندگان مال (مبذرین) به وضوح منعکس شده است. این کلمه در ادبیات فارسی نمادی از بیثباتی، تصمیمات قمارگونه و نیروی ویرانگر زمان یا تندباد حوادث است.