یعنی چه
این واژه در اصل به حالت بیخبری، ناآگاهی و عدم توجه نسبت به یک مسئله حیاتی اشاره دارد که میتواند ناشی از تنبلی، سستی یا سرگرمی به امور کماهمیت باشد.
مترادف
واژههایی که مفهوم کوتاهی کردن، پشت گوش انداختن یا بیخبر ماندن از یک وظیفه و امر مهم را میرسانند.
متضاد
واژههایی که بر بیدار بودن ذهن، دقت کامل، زیر نظر داشتن امور و آگاهی کامل از شرایط دلالت دارند.
تلفظ
تلفظ این مصدر مرکب به صورت غَفْلَتْ وَرْزِیدَنْ است. جزء اول آن ریشه عربی دارد و جزء دوم آن کاملاً فارسی است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسش غفلت ورزیدن در جدول کلمات، خودِ عبارت «غفلت ورزیدن» با ۱۰ حرف است. همچنین عبارات جایگزین مانند اهمال کردن نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و متن، افعالی که مفهوم نادیده گرفتن عمدی یا غیرعمدی و بیمسئولیتی را برسانند برای این عبارت استفاده میشوند.
در قرآن
ریشه این واژه (غفل) به وفور در قرآن آمده است؛ مانند آیه ۲۰۵ سوره اعراف: «...وَلَا تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِينَ» (و از غافلان مباش). همچنین در آیه ۱۰ سوره عبس، واژه «تَلَهّی» به کار رفته که در لغتنامههای معتبری چون دهخدا به غفلت ورزیدن و سرگرم شدن معنا شده است. غفلت در قرآن همواره نکوهش شده و ضد هوشیاری و بیداری (یقظه) است.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و متون عرفانی، «خواب» (به ویژه خواب غفلت) آشناترین نماد برای این واژه است. همچنین از غفلت به عنوان غبار یا حجابی یاد میشود که مانع دیدن حقیقت، خودشناسی و رسیدن به آگاهی معنوی میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل غفلت ورزیدن
مصدر مرکب «غفلت ورزیدن» از ترکیب واژه عربی غفلت (از ماده غَ فَلَ به معنی بیخبری) و فعل فارسی ورزیدن (از ریشه اوستایی به معنی ممارست و انجام دادن) ساخته شده است. این عبارت در اصطلاح به معنای فرو رفتن در حالت ناآگاهی، سهلانگاری در انجام وظایف و نادیده گرفتن مسائل حیاتی زندگی مادی و معنوی است.
در فرهنگ و ادبیات ایرانی-اسلامی، غفلت ورزیدن همواره مفهومی منفی تلقی میشود. در متون قرآنی این کار مایه دوری از یاد خدا و حقیقت آخرت دانسته شده و در اشعار کلاسیک فارسی نیز شاعران و عارفان بارها انسان را از خواب غفلت برحذر داشتهاند و آن را مانند حجابی بر چشم عقل و روح توصیف کردهاند.
در مقابل این صفت، ویژگیهای مثبتی چون هوشیاری، بیداری، التفات و ذکر قرار دارند که انسان را به مسیر مراقبت از اعمال و آگاهی مداوم هدایت میکنند. غفلت ورزیدن در دنیای امروز نیز به نوعی معادل تمرکز بر امور فرعی و بیتوجهی به مسئولیتهای اصلی فردی و اجتماعی است.