یعنی چه
عبارت «یقین داشتم» یک فعل مرکب در زمان گذشته (ماضی ساده) است که به معنای داشتن علم قطعی، باور راسخ و آرامش دل بر یک حقیقت است؛ به طوری که هیچگونه رویهٔ شک، تردید یا نوسان ذهنی در آن راه نداشته باشد.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «یَقین» (با فتح ی و کسر ق) و «داشتم» (با سکون ش و ت) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمهمتقاطع، این عبارت دقیقاً ۹ حرف دارد و معادلهای آن نیز میتوانند به عنوان گزینههای جانبی استفاده شوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این درجه از قطعیت در گذشته، از ساختارهای صفتی به همراه فعل گذشته یا عبارات نفی شک استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «یقن» هم به صورت فعل معلوم باب افعال (ایقنت) و هم به صورت ترکیب کان و اسم فاعل یا جار و مجرور برای بیان این حالت استفاده میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای انتقال این مفهوم از واژه وامگرفته شده «Emin» به همراه پسوند گذشته یا قید قطعیت «Kesin» استفاده میکنند.
به فارسی
واژهها و عبارات هممعنی فارسی آن شامل مطمئن بودم، اطمینان داشتم، تردید نداشتم، بیگمان بودم و مسلم میدانستم است که همگی بیانگر وثوق کامل ذهنی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل یقین داشتم
عبارت «یقین داشتم» یک فعل مرکب زمان گذشته است که از ترکیب واژهٔ عربی «یقین» (از ریشه ی-ق-ن به معنی ثبات و وضوح) و فعل فارسی «داشتم» ساخته شده است. این عبارت نقطهٔ مقابل شک، تردید و ظن است و زمانی به کار میرود که شخص بر صحت و واقعیت یک امر، اعتماد و تسلط صددرصدی در گذشته داشته و هیچگونه شبههای در ذهن او باقی نمانده باشد.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی، ریشهٔ این واژه جایگاه بسیار والایی دارد و به عنوان مظهر آرامش مطلق قلب و ثبات در برابر طوفانهای شک شناخته میشود. اگرچه خود این فعل مرکب فارسی در متن قرآن نیامده است، اما اصل واژهٔ یقین در متون دینی با مراتبی چون علمالیقین، عینالیقین و حقالیقین توصیف شده که نشاندهندهٔ بالاترین درجات ایمان و شهود حقیقت است.