یعنی چه
این عبارت برای توصیف یک حالت روحی همراه با شور، شعف، و بیقراری مثبت به کار میرود. به بیان سادهتر یعنی با احساسات بسیار قوی، پرانرژی و شور درونی که گاهی در ادبیات عرفانی با نوعی خلسه و سرمستی نیز همراه است.
تفلظ
تلفظ این ترکیب به صورت [با وَجْدْ وَ هَیَجانْ] است که از سه بخش (حرف اضافه «با» و دو اسم عربی وامگرفته در فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدول خودِ «با وجد و هیجان» با ۱۱ حرف است. همچنین بسته به تعداد حروف، کلماتی مانند «پرشور» یا «بااشتیاق» نیز میتوانند به عنوان پاسخ مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی ترکیبات متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که بسته به لحن متن (ادبی یا عمومی) انتخاب میشوند.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب عبارتند از: با شور و شوق، با شعف و سرور، وجدآمیز، پرهیجان، و با شوریدگی.
در قرآن
خود ترکیب «با وجد و هیجان» در قرآن وجود ندارد. ریشه «وجد» ۱۰۷ بار در قالبهایی مانند «وَجَدَ» به معنی یافتن به کار رفته و یکبار هم «وُجْد» در آیه ۶ سوره طلاق به معنی تمکن مالی آمده است. ریشه «هیج» نیز به صورت «یهیج» (خشک شدن گیاه) آمده و کاربرد احساسی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل با وجد و هیجان
عبارت «با وجد و هیجان» یک ترکیب توصیفی قدرتمند در زبان فارسی است که از درآمیختن دو واژه با ریشههای عربی («وجد» و «هیجان») پدید آمده است. این اصطلاح نشاندهنده غلیان شدید احساسات مثبت، برانگیختگی عاطفی، و اشتیاق مفرط در انسان است. در ادبیات عرفانی، واژه وجد به حالت خلسه و شور معنوی اشاره دارد که بیاختیار بر قلب سالک وارد میشود، در حالی که هیجان در روانشناسی مدرن بیشتر برانگیختگی فیزیولوژیک و عاطفی را بازگو میکند.
در نمادشناسی حسی و ادبی، این حالت روحی معمولاً با المانهایی همچون شعله و آتش (به نشانه گرما و غلیان درونی)، پرواز پرندگان، یا رقص و سماع صوفیانه به تصویر کشیده میشود. این کلمه در جدول کلمات متقاطع دقیقاً ۱۱ حرف دارد و تداعیکننده حس نمادینی از اوج تجربه عاطفی، عشق، یا مواجهه با یک پدیده شگفتانگیز است.