یعنی چه
واژه تسعد بسته به ساختار دستوری دو مفهوم دارد؛ در حالت مصدری (تَسَعُّد) به معنای نیکبختی، تفأل و رو آوردن به خوشبختی است و در حالت فعلی (تَسْعَد) به معنی «تو خوشبخت میشوی» یا «او شادمان میشود» به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به دو صورت تلفظ میشود: اول به صورت تَسْعَد (tas'ad) در نقش فعل مضارع و دوم به صورت تَسَعُّد (tasa''ud) در نقش مصدر.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً «تسعد» با ۴ حرف است که به عنوان معادل خوشبخت شدن یا فال نیک زدن مطرح میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده حالات شادکامی، رسیدن به خوشبختی و جستجوی طالع نیک هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه ثلاثی مجرد «س ع د» مشتق شده است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی معادل شادمان شدن، رو آوردن به خوشبختی، سعادتجویی و ضد شوم بودن است.
نماد چیست
خود واژه نماد مستقلی نیست، اما ریشه آن (سعد) در نجوم باستان و ادبیات کلاسیک نماد اختر نیک، طالع مسعود، خیر و برکت در برابر واژه «نحس» است.
جمعبندی و توضیح کامل تسعد
واژه «تسعد» یک لغت اصیل عربی است که به کتابهای لغت فارسی راه یافته است. این کلمه با ریشه «س-ع-د» گویای مفاهیم عمیقی پیرامون خوشبختی، شادمانی و سعادتجویی است و بسته به حرکتگذاری میتواند در قالب فعل یا مصدر معنا شود.
در حالت فعلی، این واژه نویدبخشِ شادمان شدن و بهروزی است و در حالت مصدری، به معنای فال نیک زدن و دوری از شومی به کار میرود. این لغت در ادبیات کلاسیک و جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد و همواره بار معنایی مثبت و پربرکتی را با خود به همراه دارد.