یعنی چه
واژهٔ مغضبة در لغت به عنوان مصدر میمی یا اسم مصدر، به معنای خشم گرفتن، برآشفتن و ضد رضا (ناخشنودی) است. همچنین به هر امر، عامل یا جایگاهی که زمینهساز برانگیختن خشم و غضب شود، مغضبة میگویند.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به صورت مَغْضَبَة (با فتح م، سکون غ، فتح ض و ب) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، برای راهنمای «سبب خشم» یا «موجب غضب»، پاسخ مورد نظر «مغضبة» است که دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مغضبة از عباراتی که به عامل خشم یا برانگیختگی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در عربی سادهتر، این واژه معادل کلماتی است که به برانگیزاننده خشم و ناراحتی شدید دلالت میکنند.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به فارسی شامل عباراتی چون «مایه خشم»، «عامل برآشفتگی»، «ناخشنودی» و «خشمانگیزی» است.
در قرآن
خود کلمهٔ «مغضبة» با این رسمالخط در قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما ریشه ثلاثی مجرد آن (غ ض ب) بسیار مهم بوده و مشتقات دیگر آن مانند «غَضِبَ» و «المَغضوبِ» ۲۲ بار در آیات مختلف ذکر شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل مغضبة
واژهٔ «مغضبة» یک واژهٔ اصیل با ریشهٔ عربی (از ثلاثی مجرد غَضِبَ) است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این کلمه از نظر دستوری مصدر میمی یا اسم مصدر بوده و در مفهوم به هر چیزی که مایه، سبب یا برانگیزانندهٔ خشم و ناخشنودی باشد، دلالت دارد.
در فرهنگهای لغت از جمله دهخدا، این کلمه در مقابل «رضا» و خشنودی قرار میگیرد و نشاندهندهٔ یک حالت انتزاعی یا عاملی است که واکنش شدید عاطفی منفی را به همراه دارد. اگرچه خود این ساختار واژگانی در قرآن نیامده، اما مشتقات همخانوادهٔ آن کاربرد مذهبی و اخلاقی فراوانی دارند.