فترتی یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل فترتی

واژه «فترتی» صفت نسبی ساخته شده از کلمه عربی «فترت» (از ریشه ف ت ر) به همراه «ی» نسبت فارسی است. این کلمه در اصل لغت به معنای هرگونه حالت یا ویژگی منسوب به سستی، ضعف، کندی و فروکش کردن شدت و تندی است. در اصطلاح عمومی، تاریخی و سیاسی، به هر چیز یا هر دوره‌ای که مشخصه آن وقفه، رکود و انقطاع میان دو مرحله فعال باشد، فترتی می‌گویند.

از بُعد دینی و قرآنی، ریشه این واژه یادآور اصطلاح «فترت رسل» است که به زمانه خالی از پیامبر مستقیم الهی اشاره دارد. در ساختار زبان فارسی، این کلمه متضاد مفاهیمی چون پویایی، استمرار و اتصال است و بیشتر برای توصیف وضعیت‌های موقتِ بدون انسجام یا دوران گذار تمدنی و حاکمیتی به کار می‌رود.