یعنی چه
موسیقی راک سبکی گسترده از موسیقی عامهپسند است که در دهههای ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی ریشه در راک اند رول، بلوز و کانتری دارد. ویژگی اصلی این سبک، انرژی بالا، تمرکز بر سازهایی چون گیتار الکتریک، بیس و درامز و ترانههایی با مضامین اجتماعی، سیاسی و عاطفی است. همچنین در موسیقی سنتی ایرانی، «راک» نام گوشهای در دستگاه ماهور و آواز اصفهان (مانند راک عبدالله) است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «راک» با مصوت بلند (آ) تلفظ میشود و فاقد تشدید یا حرکات پیچیده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «راک در موسیقی» دقیقاً ۱۱ حرف دارد. پاسخهای کوتاهتر مرتبط نیز میتوانند «راک» یا «موسیقی راک» باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Rock به معنای تکان خوردن و جنبیدن است که به عنوان نام این سبک موسیقی تثبیت شده است.
به فارسی
این عبارت یک اصطلاح وامگرفته شده از انگلیسی است. در زبان فارسی معادل واژگانی مستقلی برای آن وضع نشده و با همان عنوان «موسیقی راک» یا «راک» شناخته میشود.
نماد چیست
موسیقی راک در فرهنگ عامه نماد آزادی بیان، فردگرایی، انرژی جوانی و اعتراض به ساختارهای اجتماعی است. از نظر بصری، گیتار الکتریک و علامت دست شاخ (Sign of the horns) نمادهای اصلی آن هستند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Rock در اصل یک فعل انگلیسی به معنای گهوارهوار جنبیدن، تکان خوردن یا لرزاندن است. این کلمه ابتدا در عبارت Rock and roll برای توصیف ریتمهای محرک و پرانرژی این موسیقی به کار رفت و سپس به صورت خلاصه «راک» نامیده شد.
جمعبندی و توضیح کامل راک در موسیقی
موسیقی راک یکی از اثرگذارترین جریانهای فرهنگی و هنری قرن بیستم است که از ترکیب سبکهای بلوز، کانتری و راک اند رول شکل گرفت. این سبک با تکیه بر صدای طنینانداز گیتار الکتریک و ریتمهای کوبنده درامز، به بستری برای ابراز احساسات صادقانه، رویکردهای اعتراضی و دغدغههای اجتماعی نسل جوان تبدیل شد.
نکته جالب در زبان فارسی این است که واژه «راک» علاوه بر اشاره به این سبک غربی، در ردیف موسیقی سنتی ایران نیز پیشینهای دیرینه دارد و نام گوشهای معروف در دستگاه ماهور و آواز اصفهان است. این همنامی، ابعاد معنایی جالبی به این واژه در فضای هنری ایران بخشیده است.