یعنی چه
مخضرة در لغت به معنی زمین یا مکانی است که به شدت سبز، خرم و پوشیده از چمن و گیاهان انبوه شده باشد. این واژه به طراوت، تازگی و رویش طبیعی گیاهان اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و متون کهن به دو صورت مَخْضَرة (به عنوان اسم مکان به معنی سبزهزار) و مُخْضَرَّة (به عنوان صفت به معنی سرسبز شده) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با ۵ حرف «مخضرة» است که به عنوان نشانه یا صفت زمین سرسبز و چمنزار به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی این واژه از ریشه (خ ض ر) گرفته شده و برای توصیف اراضی کاملاً پوشیده از گیاهان و چمنزارهای وسیع استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین معادلهای فارسی برای این واژه، کلماتی مانند سبزهزار، مرغزار، چمنزار و زمین خرم و زمردین هستند.
در قرآن
این واژه به صورت صفت در آیه «...فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً...» (پس زمین سرسبز میگردد) دیده میشود که توصیفکننده زنده شدن و طراوت زمین پس از نزول باران الهی است.
نماد چیست
مخضرة در فرهنگ و ادبیات نمادی از زنده شدن دوباره طبیعت، شادابی، جریان داشتن زندگی و تجلی رحمت و برکت خداوند بر روی زمین است.
جمعبندی و توضیح کامل مخضرة
واژه «مخضرة» یک واژه اصالتاً عربی از ریشه «خ ض ر» است که به دو صورت اسم مکان (مَخْضَرة به معنی سبزهزار و چمنزار) و صفت (مُخْضَرَّة به معنی سرسبز و خرم) کاربرد دارد. این کلمه وارد ادبیات فارسی نیز شده و در متون کهن برای توصیف زمینهای پرگیاه و مرغزارهای باطراوت استفاده میشود.
در فرهنگ قرآنی، این واژه یادآور نزول باران و حیات دوباره زمین خفته است؛ آنچنان که در سوره حج به زیبایی حالت سرسبز شدن زمین پس از بارش را به تصویر میکشد. به همین دلیل، در هنر و ادبیات نشانه و نمادی از امید، باروری، شادابی و تجدید حیات طبیعت به شمار میرود.