یعنی چه
دغل در زبان فارسی به معنای فریب، نیرنگ، تزویر، نادرستی و غش در معامله است؛ همچنین به عنوان صفت برای اشاره به فرد مکار، حقهباز و بدعمل به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح دال و فتح غین یعنی دَغَل تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف میتواند «معنی دغل»، «مکر»، «حیله»، «دغا» یا «نیرنگ» باشد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در انگلیسی از لغات مرتبط با فریبکاری و تقلب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی با توجه به نقش واژه (اسم یا صفت) از این معادلها استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای صفت دغلکار و جنس تقلبی از این واژگان استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل واژههایی چون مکر، حیله، تزویر، ریا، تلبیس، کلاهبرداری، و در صفت به معنای فرد مزور و نادرست است.
جمعبندی و توضیح کامل معنی دغل
واژه دغل یک کلمه چندمعنایی با ریشه عربی است که در زبان فارسی کاملاً بومی شده و کاربرد گستردهای یافته است. این کلمه در اصطلاح هم به معنای مصدر و اسم (مانند مکر، حیله، تزویر و غش در معامله) و هم در نقش صفت برای اشاره به انسانهای حیلهگر، حقهباز و نادرست به کار میرود. در متون قدیمی و کهن ادبی نیز گاهی به معنای جنس ناخالص، تباه یا سکه ناسره استفاده شده است.
اگرچه خود واژه دغل به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم مترادف آن مانند خدعه، نفاق و کذب به وفور نکوهش شدهاند. در فرهنگ و ادبیات فارسی، دغل معمولاً نماد دوچهرگی، نفاق و ظاهرِ فریبنده در برابر باطنِ فاسد است و لسانالغیب حافظ شیرازی نیز در اشعار خود به این مفهوم و تقلبهای رفتاری اشاره داشته است.