یعنی چه
ترکیبی وصفی به معنای ستارهای تابناک، ممتاز و مرواریدگون است که در آسمان تلالو خاصی دارد. در کاربرد ادبی و عرفانی، به انسان کامل، شخصیت برجسته یا قلب پاک و هدایتیافته نیز اشاره دارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «کوکب» (به فتح کاف اول و سکون واو) و «دَری» (با فتح دال و تشدید راء، منسوب به دُرّ) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول با موضوع ستاره درخشان یا مرواریدگون، عبارت هفتحرفی «کوکب دری» پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این ترکیب در زبان انگلیسی از عباراتی که روشنایی شدید و تلالو مرواریدگونه را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصل عربی دارد و به صورت موصوف و صفت در زبان عربی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این ترکیب شامل واژگانی چون اختر فروزان، ستاره رخشان، ستاره مرواریدگون و اختر تابناک است.
جمعبندی و توضیح کامل کوکب دری
عبارت «کوکب دری» یک ترکیب وصفی زیبا و ارزشمند است که از فرهنگ و ادبیات عربی وارد زبان فارسی شده و ریشه در متن قرآن کریم دارد. این واژه به معنای ستارهای بسیار بزرگ، پرنور و درخشان است که در سپیدی و تلالو به مروارید (دُرّ) تشبیه شده است؛ ستارهای ممتاز که تاریکی آسمان را میشکافد و نوری خیرهکننده دارد.
این عبارت دقیقاً یکبار در آیه ۳۵ سوره مبارکه نور (آیه نور) برای توصیف تجلی نور چراغدان الهی به کار رفته است. به همین سبب، در ادبیات، عرفان و فرهنگ اسلامی، کوکب دری فراتر از یک جرم آسمانی، به عنوان نمادی از هدایت الهی، قلب پاک مؤمن، نور نبوت و ولایت، و تجلی کامل روشنایی در دل تاریکی جهل شناخته میشود و شاعران بزرگ پارسیگو نیز در اشعار خود از این تصویرپردازی بهره بردهاند.