یعنی چه
واژهٔ «لآخر» یک ترکیب عربی از حرف جر «لِـ» (به معنی برای/به) و اسم «آخَر» (دیگری) یا «آخِر» (پایان) است. این عبارت بسته به حرکتگذاری و بافت متن، به معنای «برای شخص دیگر» یا «تا انتها و پایان» به کار میرود.
مترادف
مترادفهای این کلمه با توجه به دو وجه معنایی آن، شامل واژههایی در معنای غیریت (دیگری) و واژههایی در معنای عاقبت و پایان هستند.
متضاد
متضادهای این واژه شامل عباراتی است که به شروع، آغاز یا خودِ فرد (در برابر دیگری) اشاره دارند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ این واژه بسته به معنا متفاوت است؛ اگر به معنای دیگری باشد «لِآخَر» (le-ā-khar) و اگر به معنای پایان و واپسین باشد «لِآخِر» (le-ā-khir) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر طراح به معنای مستقیم عربی یا حروف عینی اشاره کرده باشد، خود کلمه «لآخر» با ۴ حرف پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
برابرهای انگلیسی این کلمه با توجه به مفهوم انتها یا مفهوم غیریت انتخاب میشوند.
به فارسی
معادل مستقیم این ترکیب در زبان فارسی روان، عبارات «برای یکدیگر/دیگری» یا «تا آخرین بخش/پایان» است.
در قرآن
خود شکل متصل «لآخر» به عنوان واژه مستقلِ رایج در رسمالخط قرآنی شاخص نیست، اما ریشهٔ ثلاثی مجرد آن (أ خر) و مشتقاتی چون «آخَر» (دیگری) و «آخِر» (پایان/آخرین) فراوان آمده است؛ مانند عبارت «لِأَوَّلِنَا وَآخِرِنَا» در سوره مائده آیه ۱۱۴ به معنی برای اولین و آخرین ما.
جمعبندی و توضیح کامل لآخر
واژهٔ «لآخر» یک ترکیب عربیِ ساخته شده از حرف جر «لِـ» و اسم «آخر» است که در زبان فارسی بیشتر در متون کهن، ترجمههای تحتاللفظی یا به عنوان اشتباه نوشتاری از «الآخر» به چشم میخورد. این عبارت بسته به نحوهٔ خوانش، دو معنای محوری دارد: یکی به مفهوم «برای شخص دیگر» و دیگری به مفهوم «تا سرانجام و انتها».
از نظر ریشهشناسی، این واژه از ریشهٔ ثلاثی «أ-خ-ر» میآید که مفاهیمی چون تأخیر، عاقبت، پشت سر و غیریت را در خود دارد. در لغتنامههای استاندارد فارسی این لفظ به صورت یک مدخل مستقلِ اصیل ثبت نشده و بیشتر باید آن را یک ساختار دستوریِ عربی دانست که در جدولها یا متون مذهبی کاربرد پیدا میکند.