متآمر یعنی چه؟ راهنمای تلفظ صحیح و پاسخ در جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل متآمر

واژه «مُتآمر» از ریشه عربی (أ م ر) و اسم فاعل از باب تفاعل است که به زبان فارسی وارد شده است. این کلمه به معنای کسی است که به همراه دیگران دست به توطئه، مکر، تبانی و دسیسه‌چینی پنهانی می‌زند تا به فرد، گروه یا جریانی آسیب برساند. بار معنایی آن کاملاً منفی است و غالباً در بافت‌های سیاسی، اجتماعی و داستان‌های پررمزوراز کاربرد دارد.

از نظر املایی و معنایی، شناخت تفاوت آن با واژه‌های هم‌ریشه یا مشابه مانند «مُتأمِّر» (به معنی حاکم و امیر شده) بسیار مهم است. اگرچه خود واژه متآمر در قرآن کریم نیامده، اما صیغه‌های دیگری از همین ریشه با کاربرد معنایی توطئه و رایزنی پنهانی مخرب (مانند یأتمرون در آیه ۲۰ سوره قصص) دیده می‌شود که نشان‌دهنده اصالت این ساختار لغوی است.