یعنی چه
این عبارت تاریخی به یکی از اماکن عبادتی و خانقاههای قدیمی در شهر حلب سوریه اشاره دارد. این بنای مذهبی و عرفانی در محله «جلوم» واقع شده و در سال ۶۳۳ هجری قمری توسط حسن بن ابراهیم بن الخشاب تجدید بنا شده است. خاندان بنیالخشاب از بزرگان، قاضیان و حاکمان قدیمی حلب بودند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «زاوِیة بَنی الخَشّاب» است که در زبان فارسی معمولاً با کسر اضافه به شکل «زاویهٔ بنیالخشاب» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً «زاویه ٔ بنی الخشاب» با ۱۵ حرف است. از طراحان جدول ممکن است به عنوان نشانی از خانقاههای تاریخی حلب یا اماکن صوفیه سوریه یاد کنند.
به عربی
در زبان عربی این مکان به صورت «زاوية بني الخشاب» شناخته میشود و در منابع تاریخی حلب به آن «التربة الخشابية» نیز میگویند.
به فارسی
معادلسازی تحتاللفظی این عبارت در زبان فارسی به معنای «گوشه یا خلوتگاه فرزندان نجار (چوبفروش)» است که در اصطلاح کاربردی صوفیه، معادل «خانقاه بنیالخشاب» یا «تکیه خشابیه» قرار میگیرد.
در قرآن
عبارت «زاویه ٔ بنی الخشاب» یک نام خاص جغرافیایی-تاریخی مخرطی است و در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، واژه «بنی» (به معنی فرزندان) در ترکیبات متعددی مانند بنیاسرائیل و بنیآدم به وفور در قرآن کریم ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل زاویه ٔ بنی الخشاب
عبارت «زاویه ٔ بنی الخشاب» نام یک بنای تاریخی، مذهبی و عرفانی در شهر حلب سوریه است. این مکان در اصل یک زاویه (به معنای خانقاه، تکیه یا خلوتگاه صوفیان و زاهدان) بوده که به خاندان معروف و متنفذ «بنیالخشاب» تعلق داشته است. بنیالخشاب از خاندانهای بزرگ، قاضیان شیعه و حاکمان سدههای پیشین در حلب به شمار میرفتند و این بنا در سال ۶۳۳ هجری قمری توسط یکی از اعضای این خاندان به نام حسن بن ابراهیم بازسازی شد.
از نظر واژهشناسی، این نام ترکیبی از سه واژه عربی «زاویة» (گوشه/محل انزوا)، «بنی» (فرزندان) و «الخشاب» (نجار یا چوبفروش) است. در ساختار فرهنگنامهها و حل جدول، این عبارت پانزده حرفی به عنوان یک اصطلاح خاص تاریخی-جغرافیایی یادآور تصوف، گوشهنشینی معنوی و معماری اسلامی منطقه شام است.