یعنی چه
خوپذیر به کسی یا چیزی گفته میشود که سریع به خوی و عادت جدید درمیآید و استعداد قبول خصلتهای تازه را دارد. این واژه به ویژگی انعطافپذیری و تربیتپذیری انسان اشاره میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «خوُپَذیر» است که از دو بخش «خو» (عادت/طبع) و «پذیر» (پذیرنده) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «عادتکننده» یا «تأثیرپذیر»، واژه ۶ حرفی «خوپذیر» قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به زمینه متن، کلمات فوق بهترین معادلها برای انتقال مفهوم خوپذیری در زبان انگلیسی هستند.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی فارسی آن شامل خوگر، متخلق، تأثیرپذیر و الگوپذیر است که نشاندهنده قابلیت تغییر طبع هستند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ فارسی، این واژه نماد تصویری خاصی ندارد، اما از نظر مفهومی نماد انعطافپذیری نفس انسان است؛ همانطور که سعدی میگوید: «با بدان کم نشین که درمانی / خوپذیر است نفس انسانی».
جمعبندی و توضیح کامل خوپذیر
واژهٔ «خوپذیر» یک صفت مرکب اصیل و فصیح در زبان فارسی است که از ترکیب «خو» (به معنی طبع، عادت و خصلت) و «پذیر» (بن مضارع از مصدر پذیرفتن) ساخته شده است. این کلمه در روانشناسی سنتی و ادبیات کلاسیک فارسی برای توصیف ویژگی الگوپذیری و تربیتپذیری روح و نفس انسان به کار میرود.
از نظر معنایی، خوپذیر هم میتواند جنبه مثبت داشته باشد (مانند قابلیت تربیت و پذیرش اخلاق نیکو) و هم جنبه منفی (مانند همنشینی با بدان و سریع متمایل شدن به عادات زشت). این واژه دقیقاً ۶ حرف دارد و در متون کهن به عنوان هشداری برای مراقبت از همنشین و محیط زندگی استفاده شده است.