یعنی چه
این عبارت کنایه از زمان بسیار اندک، فوری و برقآسا است. به جریانی اشاره دارد که در کمترین زمان ممکن و به سرعت اتفاق میافتد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح طاء (طَـ) است. خواندن آن به صورت «طُرفه» (با ضمه) از اغلاط مصطلح زبان فارسی به شمار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات مربوط به پلک زدن یا درخشش چشم برای رساندن مفهوم زمان بسیار کوتاه استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه در زبان عربی دارد و از دو واژه «طرفة» (جنباندن پلک) و «العین» (چشم) ساخته شده است.
به فارسی
در ادبیات و زبان فارسی، برابرهای دقیقی چون «دم»، «یک آن» و «چشمبرهمزدن» برای این واژه به کار میرود که همگی به کوتاهی زمان اشاره دارند.
در قرآن
گرچه خود این ترکیب عینا در قرآن نیست، اما مفهوم آن در آیه ۴۰ سوره نمل (پیش از آنکه چشمت بازگردد) و آیه ۷۷ سوره نحل (مانند یک چشم برهم زدن یا نزدیکتر) مطرح شده است.
نماد چیست
این عبارت نمادی از گذرا بودن فرصتهای زندگی، سرعت بالای رخ دادن قضا و قدر، و فوریت در به وقوع پیوستن پدیدهها است.
جمعبندی و توضیح کامل طرفه العینی
عبارت «طرفه العینی» که از زبان عربی به فارسی وارد شده است، در اصل به معنای مدتزمانی است که برای یک بار پلکزدن یا برهمنهادن چشم لازم است. این واژه در ادبیات فارسی به عنوان کنایهای دقیق و زیبا برای توصیف کارهای بسیار سریع، اتفاقات ناگهانی و لحظات فوقالعاده کوتاه و گذرا به کار میرود.
نکته حائز اهمیت در کاربرد این واژه، تلفظ صحیح آن با فتح حرف «طاء» است، چرا که تلفظ آن با ضمه اشتباهی رایج میان عموم مردم است. این مفهوم در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز جایگاه ویژهای دارد و برای توصیف سرعت کارهای خارقالعاده (مانند جابهجایی عرش بلقیس) یا ناگهانی بودن وقوع قیامت استفاده شده است.