معنی
مصاحب در لغت به معنی کسی است که با دیگری همراهی و ملازمت دارد؛ یعنی یار، رفیق نزدیک و همنشین.
یعنی چه
این کلمه اشاره به فردی دارد که مایهٔ آرامش، انس و همنفسی در مجالس و مسیر زندگی است و با او گفتگو و معاشرت میکنند.
مترادف
واژههایی که مفهوم همراهی، دوستی و همصحبتی نزدیک را میرسانند.
متضاد
کلماتی که بیانگر جدایی، تنهایی یا عدم دوستی و همراهی هستند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه سه حرفی «ص ح ب» مشتق شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف میم و کسره زیر حرف حاء به صورت [مُ-صا-حِ-ب] است.
در جدول
در کلمات متقاطع، به عنوان پاسخ برای طراحانی که کلمهای ۵ حرفی به معنی یار و همصحبت میخواهند، کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادلهای رایج در زبان انگلیسی که مفهوم رفاقت و همنشینی را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل مصاحب
واژهٔ «مصاحب» از ریشههای عمیق زبان عربی (ص ح ب) وارد ادبیات فارسی شده و بار معنایی بسیار لطیف و مثبتی دارد. این کلمه فراتر از یک دوست ساده، به کسی اطلاق میشود که در مجالس، سفرها یا مسیر معنوی و فکری با انسان همراه و همنفس است. در متون ادبی و عرفانی، مصاحب نماد وفاداری، همدلی و محرم اسرار بودن است که با حضورش تنهایی را از بین میبرد.
اگرچه خود واژهٔ «مصاحب» به صورت مستقیم در آیات قرآن کریم نیامده است، اما ریشه و همخانوادههای آن مانند «صاحب» و «اصحاب» به وفار وفور برای توصیف همراهان قرآنی و یاران وفادار به کار رفتهاند. در زبان فارسی امروز نیز این واژه همچنان کاربرد سنتی و ادبی خود را حفظ کرده و در حل جدولهای متقاطع به عنوان معادل دقیقی برای همنشین شناخته میشود.