یعنی چه
این ترکیب از دو واژه ساخته شده است: «زشت» به معنی بدگل، بدنما و ناپسند؛ و «نامطبوع» به معنی ناخوشایند، نادلپذیر و مایه بیزاری. در مجموع به هر پدیده نازیبا و زنندهای اطلاق میشود که طبع انسان از آن رویگردان باشد.
مترادف
واژههای متعددی هممعنی این ترکیب هستند که از جمله آنها میتوان به کریه، قبیح، شنیع، ناپسند، بدمنظر و مستهجن (برای بخش زشت) و ناخوشایند، نادلچسب، ناگوار، نفرتانگیز و مکروه (برای بخش نامطبوع) اشاره کرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «زِشت وُ نامَطبوُع» است. واژه زشت ریشه در زبان پهلوی (farsi miyane) دارد و نامطبوع ترکیبی از پیشوند نفی «نا» (فارسی) و «مطبوع» (عربی از ریشه طبع) است.
در جدول
در بازیها و سرگرمیهای جدول کلمات متقاطع، اگر با راهنمای «زشت و نامطبوع» با تعداد دقیق ۱۱ حرف مواجه شدید، پاسخ جدول خود این عبارت یعنی «زشت و نامطبوع» است.
به انگلیسی
برای برگردان این مفهوم به زبان انگلیسی، میتوان برای بخش اول از کلماتی مثل Ugly یا Foul و برای بخش دوم از Unpleasant یا Disagreeable استفاده کرد.
نماد چیست
در فرهنگ اساطیر، هنر و نمادشناسی، امور زشت و نامطبوع به طور کلی جلوهای از کائوس (هرجومرج)، ابلیس یا شیطان، بیماری، تاریکی و دوری از حقیقت، تعادل و زیباییهای آفرینش به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل زشت و نامطبوع
عبارت «زشت و نامطبوع» ترکیبی توصیفی است که برای بیان نهایت ناخوشایندی یک پدیده، رفتار یا منظره به کار میرود. این ترکیب از یک واژه اصیل ایرانی (زشت) و یک واژه پیشوندی فارسی-عربی (نامطبوع) شکل گرفته است که هر دو بر عدم پذیرش و ناسازگاری با حس زیباییشناختی و طبع سلیم انسان دلالت دارند.
در متون کهن و ادبیات فارسی، توجه به دوری از زشتیها و امور نامطبوع همواره مورد تأکید بوده و در قرآن کریم نیز معادلهای مفهومی آن نظیر قبیح، فاحشه، سوء و مکروه برای برحذر داشتن انسانها از امور ناپسند استفاده شده است. این واژه در جدولهای کلمات متقاطع نیز کاربرد دارد و نمادی از ناهماهنگی و تاریکی در جهان تلقی میشود.