یعنی چه
در اصطلاح دین و کلام، تحدی به قرآن یعنی خداوند منکران وحی را به چالش کشیده تا اگر در الهی بودن این کتاب شک دارند، کتاب یا سورهای مانند آن بیاورند تا عجز و ناتوانی آنها اثبات شود.
تلفظ
واژه تحدی از باب تفعّل تلفظ میشود که تشدید روی حرف «د» قرار دارد و به صورت تَحَدِّی بِه قُرْآن خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون هماوردخواهی، مبارزهطلبی، معارضه و تعجیز به عنوان پاسخ یا راهنمای این عبارت به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این اصطلاح کلامی از کلماتی چون Challenge (چالش و مبارزهطلبی) یا Defiance (مبارزه و به چالش کشیدن) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح شامل مبارزهطلبی، هماوردخواهی، معارضه، رقابتجویی و تعجیز (عاجز کردن طرف مقابل) است. متضاد آن نیز تسلیم، پذیرش و انقیاد میباشد.
در قرآن
خود کلمه «تحدی» در متن قرآن نیامده، اما مفهوم آن در ۶ آیه صراحتاً مطرح شده است. خداوند مراحل چالش را از سخت به آسان چیده است: تحدی به کل قرآن (اسراء/۸۸)، ده سوره (هود/۱۳)، یک سوره (بقره/۲۳ و یونس/۳۸)، یک سخن (طور/۳۴) و کتابی هدایتگرتر (قصص/۴۹).
نماد چیست
این اصطلاح یک مفهوم انتزاعیِ کلامی است و نماد مادی رسمی ندارد؛ اما در فرهنگ اسلامی مظهر تسلیمناپذیری، اعجاز بیانی و مظهر برتری کلام خداوند بر متنهای بشری به شمار میرود و میتوان آن را به زره و سپر جنگی در میدان سخنوری تشبیه کرد.
جمعبندی و توضیح کامل تحدی به قران
تحدی به قرآن یکی از کلیدیترین اصطلاحات در علم کلام و علوم قرآنی است که به معنای هماوردخواهی و به مبارزه طلبیدن منکران وحی است. خداوند در آیات مختلفی از قرآن، مخالفان را به چالش کشیده است تا اگر در معجزه بودن و الهی بودن این کلام شک دارند، متن، سوره یا کتابی مشابه آن بیاورند. این دعوت به رقابت، فرآیندی تدریجی داشته و از کل قرآن آغاز شده و در نهایت به یک سوره یا حتی سخنی مانند آن تقلیل یافته است.
ریشه این واژه از «ح د و» یا «ح د ی» گرفته شده که در باب تفعل به معنای قصد غلبه بر دشمن در مسابقه است. هدف اصلی از تحدی، اثبات عجز و ناتوانی بشر در برابر کلام الهی و در نتیجه اثبات حقانیت پیامبر اسلام (ص) است. این مفهوم نماد استوار اعجاز بیانی و ساختاری قرآن در طول تاریخ محسوب میشود.