یعنی چه
«آگاه کند» یک ترکیب فعلی در زبان فارسی (فعل مضارع از مصدر آگاه کردن) است که به معنای مطلع ساختن، باخبر کردن، آگاهی دادن و واقف گرداندن کسی نسبت به یک موضوع یا حقیقت به کار میرود.
تلفظ
این واژه از دو بخش «آگاه» (با الف ممدوده و ساکن در پایان) و فعل مضارع «کُنَد» (با ضمه روی کاف و فتحه روی نون) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، در پاسخ به راهنمای «آگاه کند»، خود این عبارت ۷ حرف دارد. همچنین میتوان از معادلهای همحرف آن مانند «باخبر کند» استفاده کرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم «آگاه کند» در زبان انگلیسی، بسته به لحن وContext متن، افعال Inform و Notify بیشترین کاربرد رسمی و عمومی را دارند.
به عربی
در زبان عربی افعالی از باب افعال و تفعیل مانند یعلم و یخبر دقیقاً معنای مضارع «آگاه کند» را میرسانند. در قرآن کریم نیز صیغههایی مانند «یُنَبِّئُکُمْ» به همین معنا به کار رفته است.
به فارسی
واژه «آگاه» ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد که به صورت āgāh به معنی داننده بوده است و ترکیب آن با بن مضارع «کند» (از مصدر کردن با ریشه پارسی باستان)، فعل روانی را برای رساندن مفهوم دانایِ به امر کردنِ دیگران میسازد. متضاد آن غافل کردن و بیخبر گذاشتن است.
جمعبندی و توضیح کامل آگاه کند
عبارت «آگاه کند» یک ترکیب فعلی مضارع در زبان فارسی است که از دو جزء «آگاه» (به معنی داننده و مطلع) و «کند» (بن مضارع فعل کردن) تشکیل شده است. این فعل به معنای مطلع ساختن، خبر دادن، واقف گرداندن و تنبه دادن به کسی است تا او را از حالت بیخبری یا غفلت خارج سازد. ریشه جزء اول آن به زبان پهلوی و جزء دوم به پارسی باستان بازمیگردد.
در ساختار جدولهای کلمات متقاطع، این ترکیب دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. در متون دینی و قرآنی نیز افعالی نظیر «یُنَبِّئُکُمْ» (شما را آگاه میکند) معادل دقیق مضارع این واژه هستند. از نظر معنایی، متضادهای اصلی آن واژگانی چون «غافل کند» یا «بیخبر بگذارد» میباشند.
این واژه کاملاً اصیل و فارسی است و معادلهای دقیق و مستقیمی در زبانهای انگلیسی (مانند Inform و Notify) و عربی (مانند یعلم و یخبر) دارد که در نامهنگاریهای رسمی و متون اداری و ادبی کاربرد فراوانی برای انتقال مفاهیم اطلاعرسانی دارند.