یعنی چه
این کلمه در اصل یک ترکیب عربی و قرآنی است که از واژه «عذاب» به همراه ضمیر متصل «هُ» (او) تشکیل شده و به عقوبت الهی اشاره دارد.
تلفظ
در گویش فارسی معمولاً به صورت همآوا با حرف «ز» یعنی «عزابه» شنیده و جستجو میشود، اما نگارش درست آن با حرف «ذ» است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
این عبارات دقیقاً مفهوم شکنجه و مجازات منتسب به یک شخص یا خداوند را در زبان انگلیسی بازتاب میدهند.
به فارسی
در برگردان روان به زبان فارسی، این کلمه ترکیبی به معنای تنبیه، توبیخ یا کیفر دادن فرد گناهکار توسط خداوند یا یک حاکم به کار میرود.
در قرآن
در آیه «فَیَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ» به این معنی به کار رفته که در روز قیامت هیچکس مانند خداوند عذاب و مجازات نمیکند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و دینی، این عبارت تصویرگر بازخواست شدید گناهکاران در پیشگاه پروردگار و تجسم مجازات سخت پس از مرگ است.
جمعبندی و توضیح کامل عزابه
واژه «عزابه» با این املای دقیق در لغتنامههای اصیل فارسی به عنوان یک کلمه مستقل معنایی ندارد و در واقع شکل همآوا و شنیداری واژه قرآنی «عَذَابَهُ» (با حرف ذ) است. این واژه از ریشه ثلاثی «ع ذ ب» گرفته شده که در اصل به معنای بازداشتن و منع کردن است؛ چرا که عذاب و تنبیه مانع از آسایش و راحتی انسان میشود.
بنابراین هنگام جستجو یا حل جدول، باید توجه داشت که ریشه و اصالت این کلمه به متن قرآن کریم و آیه ۲۵ سوره فجر بازمیگردد که به مجازات بینظیر الهی در روز قیامت اشاره دارد. همچنین در تاریخ اسلام اصطلاح مشابهی به نام «عَزّابه» (با ز) وجود دارد که به شورای مذهبی دانشمندان مذهب اباضیه در شمال آفریقا اطلاق میشده است.