تاعس یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل تاعس

واژه «تاعِس» یک صفت و اسم فاعل وام‌گرفته‌شده از زبان عربی است که به متون کهن و ادبی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در اصل از ریشه سه‌حرفی «ت‌ع‌س» به معنای هلاکت، بدبختی و سرنگونی مشتق شده و به فردی اشاره دارد که دچار نگون‌ساری شدید شده و به رو درافتاده است، به طوری که توانایی بلند شدن مجدد را ندارد.

در فرهنگ زبان عربی، اصطلاح معروف «تعساً له» (مرگ و سرنگونی بر او باد) کاربرد دعای منفی یا نفرین دارد که دقیقاً در مقابل عبارت دعایی «لعاً له» (برخیز و خدا تو را بلند کند) قرار می‌گیرد. اگرچه خود واژه تاعس به طور مستقیم در قرآن نیامده، اما شکل مفعول مطلق آن در آیه ۸ سوره مبارکه محمد (ص) برای کافران به کار رفته است. در حل جدول و واژه‌گزینی ادبی، این کلمه با ویژگی‌هایی چون بدبخت، شقی و هلاک‌شونده هم‌ردیف ارزیابی می‌شود.