یعنی چه
عبارت «پاش سریده» یک اصطلاح کنایهای، عامیانه و ضربالمثل محلی بهویژه در گویش شیرازی و فرهنگ عامه مناطق جنوبی ایران است. این عبارت در مفهوم کنایهای به معنای عاشق شدن، دل باختن یا تمایل پیدا کردن ناگهانی و بیاختیار به کسی است، در حالی که در معنای تحتاللفظی به معنی لیز خوردن یا لغزیدن پا میباشد.
تلفظ
این اصطلاح عامیانه و گفتاری از ترکیب دو واژه «پاش» (مخفف پایش) و «سریده» (صفت مفعولی از فعل اصیل فارسی سریدن به معنی سُر خوردن و لغزیدن) ساخته شده است.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این کنایه عامیانه از عاشق شدن یا لغزیدن پا، عبارت «پاش سریده» با تعداد ۸ حرف است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم اصطلاحی این عبارت در زبان انگلیسی از اصطلاحات مربوط به دلباختگی مانند Fall in love استفاده میشود و برای ترجمه تحتاللفظی آن عبارت His/Her foot slipped به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم کنایهای و عاشقانه آن با عباراتی نظیر وَقَعَ فِي الحُبّ یا شُغِفَ حُبّاً بیان میشود. تعبیر فیزیکی و تحتاللفظی آن نیز زَلَّتْ قَدَمُهُ است که در مفاهیم دینی و قرآنی دلالت بر لغزش عقیدتی دارد.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن معادل اصطلاحی و دلبستگی از فعل Aşık olmak و برای بیان معنای مادی و تحتاللفظی لغزیدن پا از تعبیر Ayağı kaydı استفاده میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل پاش سریده
عبارت «پاش سریده» یک اصطلاح کنایهای، عامیانه و ضربالمثل محلی است که ریشه در گویش شیرازی و فرهنگ عامه مناطق جنوبی ایران دارد. واژه اصلی کار رفته در این اصطلاح، فعل اصیل فارسی «سریدن» به معنی لغزیدن و لیز خوردن است. در فرهنگ عامه، سُر خوردن پا بر روی زمین به عنوان یک استعاره طنزآمیز و لطیف برای افتادن ناگهانی در دام عشق و از دست رفتن مهار عقل در مواجهه با دلبستگی به کار میرود.
این عبارت نماد تسلیم شدن ناگهانی در برابر دل و دلبستگیهای پیشبینینشده است. از نظر کاربرد قرآنی، خود این اصطلاح عامیانه در قرآن جایگاهی ندارد؛ اما اگر صرفاً مفهوم تحتاللفظی آن یعنی لغزش پا مد نظر باشد، آیاتی مانند «تَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِهَا» وجود دارند که البته در مفاهیم دینی به معنای گمراهی عقیدتی پس از هدایت هستند و ارتباطی با بار معنایی عاشقانه این اصطلاح محلی ندارند.