یعنی چه
اغبرار در لغت به معنی غبارناک شدن روز و هوا، خاکآلود شدن و مبالغه در تیرهرنگ شدن است. این واژه حالتی را توصیف میکند که غبار شدید مانع دیدن روشنی و صفا میشود و همهچیز رنگ خاکستری مایل به تیره به خود میگیرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسر همزه، سکون غین، کسر باء و سکون راء پایانی به صورت «اِغْبِرار» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «سخت غبارآلود شدن» یا «تیرگی هوا»، کلمه ۶ حرفی «اغبرار» مد نظر است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه مفاهیمی چون پر از گرد و غبار شدن یا به رنگ خاکستری و کدر درآمدن را میرسانند.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی و مصدر باب افعلّال است که برای مبالغه در رنگها و عیوب به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی، برگردانهای دقیق و روان این کلمه شامل «غبارآلودگی»، «تیرگی هوا»، «گردآلود شدن» و «تکدر» هستند.
در قرآن
عین کلمه «اغبرار» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، همخانوادههای آن از ریشه (غ ب ر) حضور دارند. از جمله کلمه «غَبَرَةٌ» در آیه ۴۰ سوره عبس به معنی غبار و تیرگی چهره گناهکاران در قیامت، و کلمه «الغابرین» به معنی بازماندگان و هلاکشدگان که در داستان همسر لوط کاربرد یافته است.
جمعبندی و توضیح کامل اغبرار
واژه «اغبرار» یک مصدر اصیل عربی از ریشه (غ ب ر) است که به متون ادبی، کهن و فقهی زبان فارسی راه یافته است. این کلمه به معنای شدت غبارآلودگی، تیرگی و خاکستریرنگ شدن هوا یا اشیاء به کار میرود. در ادبیات سنتی، حالت اغبرار نمادی از اندوه، تیرهبختی، گرفتاری و ابهامی است که مانع از تجلی روشنی و حقیقت میشود.
امروزه این کلمه در زبان فارسی روزمره و پرکاربرد جایگاهی ندارد و صرفاً در متون نظم و نثر مصنوع یا کتب تخصصی ادبی دیده میشود. با این حال، شناخت ریشه و معنای آن به درک بهتر اشعار کلاسیک و عبارات متون تخصصی کمک شایانی میکند.