یعنی چه
حسیدیم (جمع واژه عبری حاسید) به پیروان یک مکتب و جنبش عرفانی، معنوی و باززندهسازی سنتی در دین یهودیت گفته میشود که در قرن هجدهم میلادی در اروپای شرقی شکل گرفت. این جریان بر اخلاص، خلوص قلب، شادمانی در نیایش و ارتباط قلبی و مستقیم با خداوند تأکید ویژهای دارد.
تلفظ
این واژه در زبان عبری به صورت حَسیدیم تلفظ میشود که حرف «ح» آن صدایی نزدیک به «خ» یا «ح» عربی دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این واژه به هر دو صورت نگارشی کاربرد دارد.
به عربی
در متون و منابع عربی از این واژه با الف و لام تعریف استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی با افزودن پسوند جمع به صورت Hasidiler بیان میشود.
به فارسی
معادل تحتاللفظی این واژه عبری در زبان فارسی، پارسایان، خداترسان یا وفاداران است که اشاره به زهد و نیکوکاری عمیق دارد.
نماد چیست
این فرقه نماد گرافیکی رسمی ندارد؛ اما پوشش ویژه شامل کت بلند سیاه، کلاه پوستی بزرگ (اشتایمل)، ریش و موهای بلند و پیچخورده کنار گوش (پِئوت) به همراه رقصها و آوازهای دستهجمعی شادمانه در هنگام عبادت، مهمترین مایه شناسایی و نماد ظاهری آنهاست.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Hasidim در فرهنگ جهانی معرف یک جریان مذهبی خاص در ارتدکس یهودی (Hasidism) است. این واژه از ریشه عبری «خِسد» به معنی احسان و مهربانی گرفته شده و هیچ ارتباطی با واژه عربی «حسد» به معنای بدخواهی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل حسیدیم
حسیدیم یک جنبش پرنفوذ مذهبی و عرفانی در مذهب یهود است که در قرن هجدهم میلادی توسط شخصیتی به نام «بعل شم طوو» در اروپای شرقی پایهگذاری شد. این مکتب در واکنش به رویکردهای بیش از حد عقلگرایانه و فقهی آن زمان شکل گرفت و تلاش کرد تا پویایی، احساس، شور و شادمانی را به رگهای عبادت یهودی بازگرداند. پیروان این جریان معتقدند که نیایش باید با خلوص قلب و همراه با رقص و موسیقی معنوی باشد تا اتصال مستقیم با پروردگار برقرار گردد.
از نظر ساختار اجتماعی، حسیدها معمولاً در جوامع بسته و سنتی زندگی میکنند و پوشش متمایز آنها شامل لباسهای بلند تیره و کلاههای متمایز، آنها را در سراسر جهان به راحتی قابل شناسایی میسازد. جریان فکری مخالف آنها در سنت یهودی «میتناگدیم» نام دارد که بر آموزشهای سنتی متون مذهبی بدون گرایشهای صوفیانه تاکید میکند.