معنی
بذل مال به معنای اعطا کردن، بخشیدن و انفاق کردن دارایی و ثروت به دیگران است، به طوری که این کار با رضایت قلب و بدون کراهت یا چشمداشت انجام شود.
یعنی چه
این عبارت از دو کلمه «بذل» (بخشش و گشادهدستی) و «مال» (دارایی) تشکیل شده و در اصطلاح به مفهوم ایثار مالی و دستگیری از نیازمندان با طیب خاطر اشاره دارد.
مترادف
واژههایی چون انفاق، دهش، سخاوت و جود بیشترین شباهت معنایی را با این ترکیب دارند.
تلفظ
این ترکیب به صورت «بَذْلِ مَال» (با فتح باء و سکون ذال در کلمه اول) تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، عبارت «بذل مال» به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای مفاهیمی چون بخشش دارایی یا انفاق شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگان مربوط به سخاوت مالی یا صدقه و انفاق استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه در زبان عربی دارد و به همین صورت یا با تعابیری مانند انفاق المال به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بذل مال
عبارت «بذل مال» یکی از مفاهیم ارزشمند در فرهنگ اخلاقی و دینی است که به معنای بخشش و اعطای ثروت و دارایی به دیگران با میل و رضایت درونی است. این واژه از ریشه عربی «ب ذ ل» گرفته شده که در لغت نقیض منع و بخل قرار دارد و نشاندهنده گشادهدستی انسان در بهرهمند ساختن دیگران از داشتههای خود است.
اگرچه این ترکیب به صورت عینی و پشتسرهم در متن قرآن کریم نیامده، اما اصطلاحات همراستای آن مانند «انفاق اموال» و «ایتاء مال» به کرات تکرار شده و مورد سفارش قرار گرفتهاند. در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی نیز شخصیتهایی مانند حاتم طایی یا نمادهایی چون دست گشاده و درخت بارور، تجلیبخش این مفهوم والا هستند.