یعنی چه
ابولُبابه در لغت به معنی «پدرِ لبابه» است. واژهٔ «لُبابه» از ریشهٔ «لُبّ» به معنی خالص، مغز و حقیقت هر چیز گرفته شده و به معنای زن اصیل، خالص و خردمند است. در تاریخ، این واژه کنیهٔ یکی از صحابه معروف رسول خدا به نام «بشیر بن عبدالمنذر انصاری» است.
تفلظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «ابولُبابه» (Abu Lubaba) است که حرف «ل» در کلمهٔ لبابه با صدای ضمه (پیش) خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۸ حرف دارد. اگر به عنوان صحابهٔ توبهکننده یا صاحب ستون توبه در مسجدالنبی پرسیده شود، پاسخ آن «ابولبابه» است.
به انگلیسی
نام این شخصیت تاریخی در زبان انگلیسی به صورت Abu Lubaba یا Abu Lubabah نگاشته میشود.
به فارسی
معادل نام خاص او در فارسی «بشیر بن عبدالمنذر انصاری» است و از نظر لغوی میتوان آن را به «پدرِ بانوی خردمند و اصیل» ترجمه کرد.
نماد چیست
ابولبابه در فرهنگ و ادبیات اسلامی نماد خطاکاری غافلگیرانه، پشیمانی شدید و توبهٔ خالصانه (نصوح) است. نماد فیزیکی او نیز «ستون توبه» در مسجدالنبی است که خود را به آن زنجیر کرد تا توبهاش پذیرفته شود.
جمعبندی و توضیح کامل ابولبابه
ابولبابه کنیهٔ بشیر بن عبدالمنذر انصاری، یکی از صحابه پیامبر اسلام است. شهرت او در تاریخ به خاطر ماجرای محاصره قلعه یهودیان بنیقریظه است که در آن جریان، او ناخواسته و با یک اشارهٔ دست، راز نظامی مسلمانان را فاش کرد. وی بلافاصله پس از این رفتار متوجه خطای خود شد و به شدت پشیمان گشت.
او برای جبران خطای خود و به نشانهٔ توبه، مستقیم به مسجدالنبی رفت و خود را به یکی از ستونهای مسجد زنجیر کرد و سوگند خورد تا زمانی که خداوند توبهاش را نپذیرد، دست از آن برنمیدارد. پس از چند روز اعتکاف و سختی، آیات قرآن در قبول توبهٔ او نازل شد. این ستون امروزه در مسجدالنبی مدینه به نام «ستون توبه» یا «ستون ابولبابه» شناخته میشود و محل زیارت زائران است.