معنی
واژه «رهگذران» جمعِ «رهگذر» یا «رهگذار» است و در لغت به معنی عابرها، کسانی که از جایی عبور میکنند، مسافران گذری یا افرادی که در حال گذشتن از راهی هستند به کار میرود.
یعنی چه
در مفهوم عامیانه و ادبی، این کلمه به عابران پیاده و افرادی اشاره دارد که در یک مکان اقامت دائمی ندارند و صرفاً از آنجا عبور میکنند. این واژه از ترکیب «ره» (راه) + «گذر» (عبور کردن) + «ان» (پسوند جمع جانداران) ساخته شده است.
مترادف
کلماتی که با این واژه هممعنی هستند بر مفهوم حرکت، عبور و سفر کوتاهمدت دلالت دارند.
متضاد
در کاربرد مفهومی، افرادی که در یک مکان ماندگار هستند و اقامت دائمی دارند، متضاد رهگذران محسوب میشوند.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه «راه» و بُن مضارع «گذر» (از مصدر گذشتن) مشتق شدهاند.
جمله سازی
در جدول
واژه «رهگذران» دقیقاً ۷ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای واژههایی مانند عابران یا گذرندگان پیاده استفاده میشود.
به انگلیسی
ترجمه و معادلهای این واژه در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی منعکسکننده مفهوم عابران و مسافران در راه است.
جمعبندی و توضیح کامل رهگذران
واژه «رهگذران» یک ترکیب کاملاً فارسی و اصیل است که از «ره» (مخفف راه)، «گذر» (بُن مضارع از مصدر گذشتن) و پسوند جمع «ـان» تشکیل شده است. این کلمه در معنای ظاهری و روزمره به عابران پیاده، مسافران گذری و کسانی که از یک مسیر عبور میکنند اطلاق میشود و دقیقاً نقطه مقابل ساکنان و مقیمان یک محل قرار میگیرد.
در ادبیات و عرفان فارسی، این کلمه جایگاه ویژهای دارد و به عنوان نمادی برای ناپایداری انسان در دنیا، گذرا بودن عمر و بیثباتی تعلقات دنیوی به کار میرود؛ به طوری که دنیا به کاروانسرا و انسانها به رهگذران آن تشبیه میشوند. جملاتی مانند «جهان سرای رهگذران است» به خوبی این مفهوم عمیق ادبی را نشان میدهند.
از نظر ساختار کلماتی، این واژه دارای ۷ حرف است و کاربرد زیادی در حل جدول دارد. اگرچه خودِ کلمه «رهگذران» در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیمی مشابه با آن مانند «ابنالسبیل» (به معنی مسافر یا درراهمانده) در فرهنگ قرآنی و فقهی برای اشاره به این گروه از افراد وجود دارد.