یعنی چه
واژه اوغاد در لغت به معنی افراد پست، فرومایه، نادان و کمخرد است. این کلمه برای اشاره به گروهی از مردم به کار میرود که از نظر اخلاقی یا اجتماعی رفتاری ناپسند و دور از انسانیت دارند.
تلفظ
این واژه به صورت «اَوْغاد» تلفظ میشود؛ همزه مفتوح، واو ساکن، غین با الف کشیده و دال ساکن.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه اوغاد معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای «فرومایگان»، «اراذل و اوباش» یا «ناکسان» کاربرد دارد و یک واژه ۵ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و متن، میتوان از واژههای Scoundrels یا Rascals برای رساندن مفهوم فرومایگان و افراد پست استفاده کرد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه Alçaklar به معنی انسانهای پست و فرومایه، معادل معنایی دقیقی برای اوغاد است.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان این کلمه در زبان فارسی شامل فرومایگان، ناکسان، مردم پست، بدگهران و ابلهان میشود که به عنوان مترادفهای مستقیم آن به کار میروند.
نماد چیست
کلمه اوغاد یک صفت اخلاقی و اسم جمع است؛ بنابراین نماد مادی، اسطورهای یا تصویری خاصی در فرهنگها ندارد و صرفاً نماد و مظهر سقوط اخلاقی، فرومایگی و جهالت در یک جامعه یا گروه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اوغاد
واژه «اوغاد» یک کلمه با ریشه عربی و جمع مکسر واژه «وَغْد» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این واژه در متون کهن و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین به معنای فرومایگان، ناکسان، اراذل، اوباش و همچنین انسانهای ابله و کمخرد معنی شده است. استفاده از این کلمه جنبه نکوهش دارد و برای توصیف افرادی به کار میرود که از اصول اخلاقی تهی هستند.
در ادبیات کلاسیک فارسی، نویسندگان و شاعران برای مرزبندی میان طبقه شریفان و خردمندان با افراد فرومایه از این کلمه بهره میبردهاند؛ چنانکه در تاریخ جهانگشای جوینی نیز در قالب شعر به خوی و خصلت ناپسند اوغاد اشاره شده است. این واژه امروزه بیشتر در متون ادبی، رسمی یا حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.
از نظر ساختاری، کلمه اوغاد ۵ حرف دارد و متضاد آن واژههایی همچون اشراف، افاضل، بزرگان و شریفان است. مفرد آن (وغد) و مصدر آن (وغاده) در زبان عربی به معنای فرومایه بودن است و در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و ترکی نیز با مفاهیمی چون اشرار، افراد پست و ولگردان معادلسازی میشود.