معنی
واژه کبیر به هر چیز یا هر کسی اطلاق میشود که از نظر حجم، اندازه، سن، یا مقام و شأن دارای بزرگی و عظمت باشد.
یعنی چه
این کلمه برای توصیف افراد سالخورده، اشخاص بالغ و رشید، و همچنین به عنوان لقبی برای بزرگان تاریخ و پادشاهان نامدار به کار میرود تا نشاندهنده اقتدار و فرمانروایی آنان باشد.
مترادف
این کلمات در سیاقهای مختلف میتوانند به جای کبیر برای رساندن مفهوم بزرگی فیزیکی یا معنوی استفاده شوند.
متضاد
واژههایی که بر کمی سن، کوچکی ابعاد فیزیکی یا پایین بودن مرتبه و مقام دلالت دارند.
هم خانواده
تمامی این واژهها از ریشه سهحرفی مشتق شدهاند و مفهومی مرتبط با بزرگی یا خودبزرگبینی را حمل میکنند.
ریشه
این واژه اصالتاً عربی است و بر وزن «فعیل» (صفت مشبهه یا صیغه مبالغه) ساخته شده است که معنای اصلی آن بزرگی، عظمت، برتری و فزونی در شأن یا اندازه است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلماتی مانند بزرگ و عظیم است و خود واژه کبیر دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل کبیر
واژه کبیر یکی از مفاهیم کلیدی و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی و عربی است که دایره معنایی وسیعی را پدید میآورد. این کلمه نه تنها برای توصیف بزرگی فیزیکی، حجم و ابعاد اشیاء به کار میرود، بلکه در ارزیابی سن و سال (فرد سالخورده و بالغ) و همچنین در تبیین مقامات معنوی، سیاسی و تاریخی (نظیر کوروش کبیر یا امیرکبیر) نقشی نمادین دارد و بر اقتدار، خردسالی و تاثیرگذاری عمیق دلالت میکند.
در فرهنگ اسلامی، «الکبیر» به عنوان یکی از اسماء حسنای الهی شناخته میشود که در قرآن کریم بارها در کنار صفاتی چون «العلی» ذکر شده است. در این کاربرد متعالی، کبیر نشاندهنده بزرگی مطلق، بینهایت بودن قدرت خدا و شأن والایی است که فراتر از درک و ابعاد مادی انسان است و در مقابل، یادآور تواضع و کوچکی مخلوقات در برابر آفریدگار است.