یعنی چه
واژه «زجراً» مفعول مطلق یا قید از ریشه عربی «زجر» است. برخلاف معنای رایج آن در فارسی امروزی (که به معنی شکنجه و آزار است)، در لغت اصیل عربی و قرآنی به معنای راندن، دور کردن و بازداشتن با صلابت و بانگ بلند از یک کار ناپسند است.
تلفظ
این کلمه به صورت مَفتوح (دارای فتحه روی حرف ز)، سکون روی حرف ج و تنوین نصب در آخر تلفظ میشود: زَجْراً.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «زجرا» به عنوان پاسخ برای طرد کردن با صدا یا منع شدید کاربرد دارد و دقیقاً یک کلمه ۴ حرفی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه بر مفاهیم بازدارندگی، دفع کردن و توبیخ کلامی تمرکز دارند.
به عربی
در زبان عربی فصیح، این واژه نشانه برخورد قاطع، نهی شدید و دور کردن با صدا است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه تنویندار به فارسی، قیدهایی مانند «بهشدت راننده»، «منعکنان» و «با بازداشتی استوار» است. باید توجه داشت که این کلمه با زجر و ستم فارسی هممعنی نیست.
در قرآن
این واژه در آیه دوم سوره مبارکه صافات به صورت «فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراً» به کار رفته است. مفسران آن را به فرشتگانی تعبیر کردهاند که ابرها را در آسمان میرانند یا با الهامات خود، انسانها را با قدرت از گناه و زشتی بازمیدارند. همچنین مشتق دیگر آن «زجره» به معنی صیحه عظیم قیامت آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل زجرا
واژه «زجرا» یک مصدر تنویندار و قیدی از ریشه سه حرفی (ز - ج - ر) در زبان عربی است. اهمیت این واژه در اشتباه نگرفتن آن با معنای «زجر و شکنجه» در زبان فارسی امروزی است؛ چرا که معنای اصیل و قرآنی آن، به قدرت، صلابت و بانگ محکم برای راندن یا بازداشتن از یک امر مربوط میشود.
در فرهنگ قرآنی و تفسیر آیات، این کلمه تداعیکننده نظم استوار فرشتگان الهی در هدایت پدیدههای طبیعی مانند ابرها و یا حفاظت از جان و روح انسانها در برابر وسوسههاست. در مسابقات و جدولها نیز به عنوان یک کلمه چهار حرفی با مفهوم منع و طرد شناخته میشود.