یعنی چه
واژه عَدْواء در لغت به چند معنای کلیدی کاربرد دارد که شامل تجاوز از حد، ستم، کار سخت و دشوار، و زمین ناهموار میشود. همچنین در طب سنتی و متون کهن به مفهوم سرایت کردن بیماری از شخصی به شخص دیگر نیز به کار میرفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت عَدْواء (عَد - واء) است که سکون روی حرف دال قرار میگیرد.
در جدول
در حل جدول، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و بسته به راهنمای طراح، با واژههایی چون ستم، تجاوز یا سرایت همپوشانی دارد.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، در زبان انگلیسی معادلهای متفاوتی دارد؛ اگر منظور سرایت بیماری باشد از واژگان مربوط به عفونت و اگر منظور ظلم باشد از واژگان مربوط به تجاوز استفاده میشود.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و با واژههای همخانواده خود در این زبان پیوند معنایی مستقیمی برقرار میکند.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این واژه شامل ستم، تجاوز، تعدّی، دشواری و سرایت است که در متون کهن فارسی به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل عدواء
واژه «عَدْواء» یک لغت اصیل عربی از ریشه پرکاربرد «ع د و» است که به زبان و ادبیات فارسی راه یافته است. این واژه دو شاخه معنایی کاملاً متمایز دارد؛ از یک سو به مفاهیمی چون ستم، تجاوز از حد و خشونت اشاره میکند و از سوی دیگر در پزشکی سنتی به معنای انتقال و سرایت بیماری از فردی به فرد دیگر به کار میرفته است.
اگرچه خود این ساختار دقیقاً در قرآن نیامده، اما مشتقات همخانواده آن مانند «عَدْواً» در آیه ۱۰۸ سوره انعام به معنی تجاوز و ستم، کاربرد عینی این ریشه را نشان میدهند. شناخت این کلمه به درک بهتر متون ادبی، فقهی و طب سنتی کمک شایانی میکند.