یعنی چه
این کلمه در اصل املای اشتباه واژه «مزخرف» است. در لغت به معنی چیزی است که ظاهرش را با طلا یا زرقوبرق پوشانده باشند تا جلوه کند، اما در تداول امروز به سخنان بیپایه، یاوه، مهمل و ادعاهای بیارزش که ظاهری فریبنده دارند اشاره میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُزَخرَف (mozakhref) است، هرچند که در نوشتار پرسش به اشتباه با حرف «ض» درج شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم از واژگانی چون Nonsense (یاوه)، Absurd (پوچ و بیمعنی) یا Rubbish (آشغال/بیارزش) استفاده میشود.
به عربی
در عربی امروز برای رساندن معنای امروزی این واژه بیشتر از اصطلاحات «سخیف» یا «تافه» به معنی ناچیز و بیارزش استفاده میکنند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژه Saçma دقیقاً معادل جفنگ، پرتوپلا و سخن بیمعنی است.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی یا واژگان رایج جایگزین آن شامل بیهوده، یاوه، جفنگ، مهمل، لاطائل، پرتوپلا و ترهات هستند.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و فرهنگ نماد اصطلاحی «زراندود کردن مس» است؛ یعنی هر چیزی که ویترین و ظاهری جذاب و فریبنده دارد اما درون آن کاملاً خالی، بیارزش و پوچ است.
جمعبندی و توضیح کامل مضخرف
واژه «مضخرف» در واقع شکل املایی نادرست کلمه «مزخرف» است که از ریشه عربی (ز-خ-ر-ف) گرفته شده است. این واژه در اصل به معنای چیزی است که با طلا و زرقوبرق آراسته شده تا عیبهای درونش پنهان شود. در ادبیات و گفتار امروز، این کلمه تغییر معنا داده و به عنوان صفت برای سخنان بیمحتوا، یاوه، پوچ و هر چیز بیارزش و جفنگ به کار میرود.
نکته جالب اینجاست که ریشه این کلمه در قرآن کریم نیز به صورت «زُخْرُفَ الْقَوْلِ» به معنی سخنان ظاهرفریب که برای اغواگری بیان میشوند، استفاده شده است. بنابراین ماهیت اصلی این مفهوم، فریبکاری و داشتن ظاهری آراسته اما باطنی کاملاً پوچ و باطل است.