یعنی چه
این عبارت به معنای تبعیت، دنبالهروی و تسلیم شدن در برابر شریعت و خواستههای فکری یک جبهه یا گروه دیگر است؛ به طوری که فرد برای جلب رضایت آنها، از اصالت و هویت خود دست بکشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت عربی به صورت «تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ» (tattabi'a millatahum) است که کلمه اول با تشدید روی حرف «ت» دوم و فتحهی عین، و کلمه دوم با تشدید و کسره روی «ل» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این نشانه یا راهنما، خودِ عبارت ۹ حرفی «تتبع ملتهم» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این بخش از آیه معمولاً با افعالی نظیر follow به معنای پیروی کردن و واژگانی چون religion یا creed به معنای دین و آیین ترجمه میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این عبارت «تا آنکه از دین آنها تبعیت نمایی» یا «تا وقتی که پیرو کیش آنان شوی» است.
در قرآن
این عبارت فرازی از آیه ۱۲۰ سوره بقره است: «وَلَن تَرْضَىٰ عَنکَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ»؛ یعنی هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، مگر اینکه از آیین آنها پیروی کنی. این آیه به پیامبر (ص) و امت اسلام اشاره دارد.
نماد چیست
در تحلیلهای فرهنگی و سیاسی، این عبارت به عنوان نماد مرزبندیهای عمیق عقیدتی شناخته میشود؛ پدیدهای که نشان میدهد برخی جریانها تنها زمانی از شما راضی میشوند که هویت و اصالت خود را کاملاً فدا کرده و شبیه به آنها شوید.
جمعبندی و توضیح کامل تتبع ملتهم
عبارت «تتبع ملتهم» یک ترکیب مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه فرازی کلیدی و مستقیم از آیه ۱۲۰ سوره بقره در قرآن کریم است. این عبارت از دو واژه «تَتَّبِعَ» (از ریشه تبع به معنای پیروی کنی) و «مِلَّتَهُمْ» (از ریشه ملل به معنای آیین و دین آنها) تشکیل شده است و معنای تحتاللفظی آن «تا از دین آنها تبعیت کنی» میباشد.
این عبارت در ادبیات اسلامی و سیاسی به یک ضربالمثل و کنایه مفهومی تبدیل شده است. این اصطلاح نشاندهنده زیادهخواهی فکری مخالفان است و اشاره دارد که جلب رضایت برخی گروهها ممکن نیست مگر با دست کشیدن کامل از باورها، فرهنگ و اصالت خود و هضم شدن در سبک زندگی و تفکر آنان.