یعنی چه
واژه مَنجاة (بر وزن مَفعَلة) اسم مکان یا اسم آلت از ریشه عربی «نجو» است. این کلمه به معنای مکان امن، مخلص، پناهگاه یا هر وسیله و عاملی است که موجب رهایی، رستگاری و نجات انسان از سختیها و هلاکت میشود.
تلفظ
این واژه به صورت مَنجاة (Manjāt) تلفظ میشود که در آن حرف م دارای فتحه، ن دارای سکون، ج دارای فتحه و در نهایت به تاء تأنیث ختم میگردد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «جای نجات» یا «وسیله رهایی» واژه ۵ حرفی «منجاة» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژههای فوق برای رساندن مفهوم منجاة استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه اصیل عربی دارد و در زبان مبدأ به عنوان اسم مکان یا آلت رهایی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون جای رهایی، مخلص، پناهگاه، مأمن و هر آن چیزی است که سبب رستگاری شود.
نماد چیست
مَنجاة در ادبیات، اسطورهها یا فرهنگ عامه نماد مادی (مانند یک گیاه، جانور یا عنصر طبیعی) نیست؛ بلکه صرفاً یک مفهوم انتزاعی و اخلاقی برای رهایی و پناه گرفتن در فضایی امن است.
جمعبندی و توضیح کامل منجاة
واژه مَنجاة یک کلمه اصیل عربی است که به فرهنگ لغات فارسی نیز وارد شده است. این کلمه از ریشه «نجو» مشتق شده و به معنای جایگاه نجات، پناهگاه و هر وسیلهای است که انسان را از ورطه نابودی و هلاکت حفظ میکند. در ساختار صرفی، این کلمه میتواند هم اشاره به مکان امن داشته باشد و هم به ابزار و عاملی که رستگاری را رقم میزند.
اگرچه خود این واژه با همین رسمالخط در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای فراوانی دارد. مَنجاة در احادیث و روایات اسلامی کاربرد مشهوری دارد؛ از جمله در حدیث نبوی معروف «الصِّدْقُ مَنْجَاةٌ وَ الْکِذْبُ مَهْلَکَةٌ» که راستگویی را عامل نجات و دروغگویی را عامل هلاکت معرفی میکند. متضاد اصلی این کلمه « مَهلَکَة» به معنای جایگاه نابودی است.