یعنی چه
این ترکیب وصفی به ابری متراکم و بارور اشاره دارد که بارانی تند، ریزان، مداوم و بدون انقطاع از آن فرو میبارد. این واژه در ادبیات و فرهنگنویسی برای توصیف ابرهای پرباران به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [اَبْرِ بارَنْدِهِ پَیاپَیْ] است که از سه واژهٔ اَبر، بارنده (صفت فاعلی از باریدن) و پیاپی (قید به معنی پشتسرهم) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف میتواند خودِ ترکیب «ابر بارنده پیاپی» (۱۴ حرف) یا معادلهای عربی و فارسی آن مانند هطال، مدرار، دیمه و زفاک باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم علمی و توصیفی از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای فارسی و کلمات همخانواده آن شامل باران، بارش، بارآور، پیوسته و دیمه (ابر یا بارانی که چند روز پیاپی به نرمی میبارد) است. ریشه این واژگان کاملاً پارسی و پهلوی است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و اسطورهشناسی، این عبارت نماد بخشش بیمنت و سخاوت فراوان، رحمت الهی برای رستاخیز طبیعت و همچنین نماد گریه مداوم عاشق در فراق معشوق است.
جمعبندی و توضیح کامل ابر بارنده پیاپی
عبارت «ابر بارنده پیاپی» یک ترکیب وصفی اصیل فارسی است که از ریشههای پهلوی و پارسی (ابر، باریدن و پی) ساخته شده است. این اصطلاح در فرهنگنویسی و ترجمه، معادل دقیق واژگان بلاغی عربی نظیر «هطال» و «مدرار» قرار میگیرد و به ابری اشاره دارد که بارانی تند، ریزان و بیوقفه را به همراه دارد.
در فرهنگ معنوی و متون تفسیری، این مفهوم با آیاتی از قرآن کریم (مانند آیه ۱۱ سوره نوح) که به فرستادن بارانهای پیاپی و پربرکت اشاره دارند، همپوشانی دارد. در ادبیات کلاسیک فارسی نیز این پدیده همواره به عنوان استعارهای از جود، سخاوت بیدریغ و رحمت گسترده آفریدگار توصیف شده است.