یعنی چه
خضاب در لغت به معنای رنگ کردن یا نگار کردن است و در اصطلاح به عمل رنگ کردن موی سر، محاسن (ریش) یا دست و پا بهویژه با استفاده از حنا اطلاق میشود. همچنین به خودِ مادهای که برای رنگآمیزی استفاده میشود نیز خضاب میگویند.
تلفظ
این واژه به صورت خِضاب (با کسرهٔ حرف خاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به ساختار طرح شده «ا خضاب» (با پنج حرف) یا معادلهایی چون حنا و رنگ مو است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگانی چون Dye یا Hair dye استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ریشه ثلاثی مجرد (خضب) به معنی رنگ کردن مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق و روان این کلمه شامل واژههایی چون رنگ، حنا، نگار، رنگ مو و تزیین است.
در قرآن
واژه خضاب یا همخانوادههای ریشه آن در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند؛ با این حال، این عمل در احادیث شریف و سنت پیامبر اسلام (ص) به عنوان امری مستحب برای آراستگی مورد توصیه قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ا خضاب
واژه خضاب ریشه در زبان عربی دارد و به معنای رنگ کردن موی سر، محاسن یا اعضای بدن با مواد طبیعی مانند حنا است. این واژه در فرهنگ سنتی و اسلامی جایگاه ویژهای دارد و فراتر از یک عمل آرایشی ساده، به عنوان نمادی از آراستگی، شادابی، جوانی و آمادگی برای جشنها و مناسک مذهبی شناخته میشود.
در متون کهن و تاریخی نیز خضاب کردن ریش توسط مردان و جنگاوران پیش از نبرد رایج بوده که نمادی از پنهان کردن پیرسالی از دید دشمن و تجدید اقتدار و روحیه جنگاوری به شمار میرفته است. امروزه این واژه در ادبیات کلاسیک و حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد زیادی دارد.