یعنی چه
لقب حضرت آدم اشاره به جایگاه معنوی و خلقت او دارد؛ «صفیالله» یعنی کسی که خداوند او را از میان بندگان برگزیده و به دوستی خالص خود انتخاب کرده است. همچنین لقب «ابوالبشر» به این معناست که او نخستین انسان روی زمین و پدر تمام نسل بشر است.
تلفظ
تلفظ دقیق لقب اول صَفِیُّ الله [Safi-yol-lah] با تشدید روی حرف «ی» و لقب دوم اَبُوالْبَشَر [Abol-bashar] است که به صورت روان در ادبیات فارسی استفاده میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، اگر لقب حضرت آدم به صورت ۱۰ حرفی مد نظر باشد، پاسخ دقیق «صفی الله» (با احتساب فضای خالی یا شمارش حروف) یا با توجه به تعداد خانهها «ابوالبشر» ثبت میشود.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و ترجمههای اسلامی، برای رساندن مفهوم صفیالله از عبارت God's Chosen One و برای ابوالبشر از The Father of Mankind یا First Man استفاده میشود.
در قرآن
اگرچه خود عبارت «صفیالله» به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما در آیه ۳۳ سوره مبارکه آلعمران با استفاده از فعل «اصطفی»، به صراحت به این برگزیدگی اشاره شده است: «إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَنُوحًا...» یعنی به راستی که خداوند آدم و نوح را بر جهانیان برگزید.
نماد چیست
القاب حضرت آدم نماد شروع حیات بشری بر روی زمین، مظهر دمیده شدن روح الهی در کالبد خاکی و همچنین نماد انسان خطاکارِ توبهکننده است که مورد بخشش و رحمت واسعه پروردگار قرار میگیرد.
جمعبندی و توضیح کامل لقب حضرت ادم
حضرت آدم (ع) به عنوان نخستین انسان مخلوق الهی، در فرهنگ و ادبیات اسلامی جایگاه بسیار والایی دارد. القاب متعددی برای ایشان ذکر شده است که در این میان، دو لقب «صفیالله» و «ابوالبشر» بیش از سایرین شهرت دارند. لقب اول به جنبه معنوی، تقرب و گزینش خاص او از سوی آفریدگار دلالت میکند و لقب دوم به جایگاه تکوینی او به عنوان ریشه و پدر تمام انسانها اشاره دارد.
این القاب هم در تفاسیر قرآنی بر اساس آیاتی مانند آیه ۳۳ سوره آلعمران ریشه دارند و هم در شعر و ادب فارسی به عنوان نمادهایی از آغاز خلقت، هبوط انسان به زمین، توبه و بازگشت به آغوش رحمت الهی به کار میروند. شناخت این القاب به درک بهتر متون کهن و مذهبی کمک شایانی میکند.