یعنی چه
استسماح در لغت به معنی طلب سماحت و بزرگواری است؛ یعنی فرد با فروتنی از اشتباه خود عذرخواهی کرده و از طرف مقابل تقاضا میکند که او را ببخشد و از خطایش درگذرد.
تلفظ
این واژه به صورت اِستِسمتاح (با کسر الف، سکون س، کسر ت، سکون س و فتح میم) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه ۷ حرفی «استسماح» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «حلالیتخواهی»، «درخواست بخشش» یا «عذرخواهی» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم استسماح از عباراتی که نشاندهنده پوزشخواهی و طلب بخشش هستند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان با مفاهیمی چون اعتذار و طلب بخشش همپوشانی دارد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و رایج این واژه شامل حلالیتطلبی، پوزشخواهی، عذرخواهی و گذشتخواهی است. واژههای همخانواده آن نیز مسامحه، تسامح، سماحت، سامح، سمیح و مسموح هستند که همگی از ریشه «س م ح» به معنی بخشش و بزرگواری مشتق شدهاند.
نماد چیست
استسماح در فرهنگ رفتاری و اخلاقی نمادی از فروتنی، شکستن غرور، صلحطلبی و گشودن آغوش برای از بین بردن کینهها و کدورتهای میان افراد است.
جمعبندی و توضیح کامل استسماح
واژه «استسماح» یک مصدر عربی از باب استفعال است که از ریشه ثلاثی مجرد «س م ح» (به معنی بخشش و بزرگواری) گرفته شده است. این واژه به طور دقیق به معنای طلبِ بخشش، عذرخواهی و حلالیتخواهی از کسی است. زمانی که فردی به اشتباه خود پی میبرد و با فروتنی از طرف مقابل تقاضای چشمپوشی دارد، در واقع عمل استسماح را انجام داده است.
از نظر ریشهشناسی اخلاقی، این کلمه نمادی از صلحطلبی و رفع کدورتهاست. جالب اینجاست که با وجود کاربرد گسترده این مفهوم در فرهنگ اسلامی، مصدر استسماح و ریشه اصلی آن به صورت فعل یا مصدر در متن قرآن کریم به کار نرفتهاند و در آنجا بیشتر از واژههایی مانند استغفار یا عفو استفاده شده است. در بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی دشوار شناخته میشود.