یعنی چه
مژده دادن به معنای رساندن یک خبر سارّ، مسرتبخش و خوشحالکننده به کسی است. این فعل مرکب زمانی به کار میرود که فردی آگاهی یا مژدهای از یک رویداد مثبت، پیروزی یا موهبتی قریبالوقوع را به شخص دیگری منتقل کند تا موجب شادمانی و خرسندی او شود. در قدیم این واژه گاهی به معنای اعطای مژدگانی یا مشتلق نیز استفاده میشده است.
مترادف
واژههای بشارت دادن، نوید دادن و مژده رساندن دقیقترین همپوشانی معنایی را با این عبارت دارند.
تلفظ
تلفظ این فعل مرکب به صورت [možde dādan] است که واژه اول آن ریشه در فارسی میانه (پهلوی) دارد.
در جدول
در کلمات متقاطع، عبارت «مژده دادن» به عنوان پاسخ برای راهنمای «خبر خوش دادن» با تعداد ۸ حرف قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم بیشتر از ترکیب فعل با اصطلاحات مربوط به اخبار خوب استفاده میشود.
به فارسی
برگردان اصیل و سره این عبارت در زبان فارسی شامل تعابیری چون نوید دادن، مژده آوردن و مژده رساندن است.
جمعبندی و توضیح کامل مژده دادن
عبارت «مژده دادن» یکی از زیباترین افعال مرکب در زبان فارسی است که ریشه در اصالت زبانهای ایرانی باستان و میانه دارد. این واژه در پهلوی به صورت «مُژدگ» به معنی پاداش یا خبر خوش به کار میرفته و انتقالدهنده مفهوم امید، شادی و آغاز یک رویداد خیر و مثبت است.
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک فارسی، نمادهایی همچون «هدهد»، «نسیم صبا» و «کبوتر خوشخبر» همواره به عنوان پیامآوران مژده شناخته میشوند؛ چنانکه در اشعار حافظ و شاهنامه فردوسی، مژده دادن معمولاً با دگرگونی مثبت سرنوشت، پیروزی در جنگها یا تولد یک شخصیت مهم همراه است. در حوزه معارف اسلامی و قرآنی نیز این مفهوم با ریشه عربی «ب ش ر» (بشارت و تبشیر) بازتاب فراوانی دارد.