یعنی چه
این واژه در لغت به معنای دور گردانیدن، راندن، لغزاندن یا انتقال دادن چیزی از موقعیت اصلیاش است که معمولاً به صورت تدریجی یا با تکرار حرکت انجام میشود. در متون دینی و قرآنی نیز به معنای دور کردن و نجات دادن از آتش دوزخ به کار رفته است.
تلفظ
این واژه در حالت مصدری به صورت زَحْزَحَه (Zahzahaha) و در تعابیر قرآنی معروف خود به صورت فعل مجهول زُحْزِحَه (Zuhziha) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه زحزحه به عنوان پاسخ برای طراحان سوال با راهنمای «دور کردن» یا «راندن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در اصطلاحات علمی و زمینشناسی، ترکیب «زحزحة القارات» به معنای رانش قارهای (Continental drift) استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه رباعی مجرد «ز ح ز ح» است که برای انتقال و دور کردن فیزیکی یا معنوی به کار میرود.
به فارسی
برگردانهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل مفاهیمی چون دور گردانیدن، پس زدن، انتقال و رهایی تدریجی است.
جمعبندی و توضیح کامل زحزحه
واژه «زحزحه» یک مصدر اصیل عربی از ریشه رباعی «ز ح ز ح» است که در لغتنامههای معتبری چون دهخدا به معنای دور کردن، راندن و لغزاندن چیزی از جای خود تعبیر شده است. این کلمه مفهوم حرکت دادن یا واسازی تدریجی را در خود دارد و در کاربردهای معاصر علمی مانند زمینشناسی، برای توصیف رانش و جابهجایی قارهها نیز به کار میرود.
بخش عمدهای از شهرت و ملموس بودن این واژه در فرهنگ اسلامی به کاربرد قرآنی آن بازمیگردد؛ به ویژه در آیه ۱۸۵ سوره آلعمران که فعل مجهول «زُحْزِحَ» برای توصیف رستگاری کسانی که از آتش جهنم دور نگاه داشته شده و به بهشت وارد میشوند، استفاده شده است. از این رو، زحزحه نمادی از نجات، رهایی تدریجی و دورباش از گزند نیز تلقی میشود.