یعنی چه
این کلمه یک ترکیب صرفی از زبان عربی است و به معنای «پس آنها را کامل کرد» یا «پس همه آن وظایف را به خوبی به انجام رساند» میباشد که در متون دینی و تفسیری استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه طبق اعراب قرآنی آن به صورت «فَأَتَمَّهُنَّ» است که حروف میم و نون در آن دارای تشدید هستند.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً به معنای به انجام رساندن کامل و محقق کردن وظایف ترجمه شده است.
به عربی
این کلمه از ریشه ثلاثی «ت م م» در باب افعال ساخته شده و در زبان عربی هممعنی اکمال و اتمام دقیق کارهاست.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این عبارت «پس تمامشان کرد» یا «پس آنها را به کمال رساند» است که نشاندهنده تعهد کامل در اجرای دستورات است.
در قرآن
این واژه ۱ بار در قرآن کریم و در آیه ۱۲۴ سوره بقره آمده است: «وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ» که به موفقیت کامل حضرت ابراهیم در آزمونهای الهی اشاره دارد.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، این عبارت نماد بندگی خالصانه، وفاداری صددرصدی به عهد و پیمان با خدا و موفقیت کامل در سختترین امتحانات زندگی است که در نهایت موجب اعطای مقام امامت به حضرت ابراهیم شد.
جمعبندی و توضیح کامل فاتمهن
واژه «فاتمهن» در اصل یک کلمه مستقل فارسی نیست، بلکه یک ترکیب فعلی و بلاغی از زبان عربی (فـ + أتمَّ + هنَّ) است که به دلیل کاربرد خاص آن در قرآن کریم، عیناً در متون تفسیری و ادبی فارسی نقل میشود. این واژه از چهار بخش حرف عطف، همزه باب افعال، فعل ماضی از ریشه «ت م م» و ضمیر متصل مفعولی مؤنث تشکیل شده و معنای آن به کمال رساندن بینقص وظایف است.
این عبارت تنها یک بار در مصحف شریف و در آیه ۱۲۴ سوره بقره به کار رفته است؛ جایی که خداوند حضرت ابراهیم (ع) را با تکالیف و آزمونهایی سخت میآزماید و ایشان همه را به بهترین شکل ممکن به پایان میرساند. پاداش این کمالگرایی در طاعت، اعطای مقام والای امامت امت از سوی پروردگار بود.
در فرهنگ معارف اسلامی، این کلمه از یک ساختار صرفی ساده فراتر رفته و به نمادی برای تسلیم محض در برابر پروردگار، پایبندی مطلق به پیمانها و تابآوری و موفقیت در امتحانات الهی تبدیل شده است. در جدول کلمات نیز این واژه دقیقاً ۶ حرف دارد.