یعنی چه
نیکو عهد صفت مرکب اتباعی (ترکیبی از فارسی و عربی) است. بخش اول آن «نیکو» به معنای خوب و پسندیده و بخش دوم «عهد» به معنای پیمان و میثاق است؛ در مجموع به فردی گفته میشود که در حفظ پیمانها استوار و قابل اعتماد است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «نیکو» با ضمه کشیده در پایان و «عهد» با فتح عین و سکون هاء و دال تلفظ میشود.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون خوشقول یا وفادار به پیمان، واژه ۷ حرفی «نیکو عهد» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم نیکو عهد از عبارات صفتگونهای استفاده میشود که نشاندهنده پایبندی به کلام و میثاق فردی است.
به فارسی
مترادفهای فارسی و رایج این واژه شامل باوفا، خوشقول و امین هستند. در مقابل، واژگانی چون بدعهد، پیمانشکن، بیوفا و خائن به عنوان متضاد آن شناخته میشوند. از همخانوادههای بخش فارسی میتوان به نیک، نیکی و نیکوکار، و از بخش عربی به عهود، تعهد و متعهد اشاره کرد.
در قرآن
خودِ ترکیب فارسی «نیکو عهد» در متن قرآن نیامده است، اما مفهوم آن به شدت ستایش شده است؛ از جمله در آیه ۱۷۷ سوره بقره با عبارت «الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ» (وفاکنندگان به عهد) به عنوان صفت نیکوکاران، و در آیه ۵۴ سوره مریم با صفت «صَادِقَ الْوَعْدِ» برای حضرت اسماعیل (ع).
نماد چیست
در ادبیات سنتی، فرهنگ عامه و نمادشناسی، «حلقه» یا «انگشتر» نشاندهنده بستن عهد، پیمان و زناشویی است. همچنین در دنیای جانوران، «سگ» به دلیل وفاداری بیقیدوشرطش، نماد ماندن بر سر پیمان و نیکعهدی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل نیکو عهد
واژه «نیکو عهد» یا «نیکعهد» یک صفت مرکب زیباست که از ترکیب واژه فارسی «نیکو» و واژه عربی «عهد» ساخته شده است. این اصطلاح اشاره به انسانی دارد که به اصول اخلاقی پایبند بوده، تحت هر شرایطی بر سر قول و قرار خود میماند و امانتدار مشروط و میثاقهای خود با دیگران است.
اگرچه خود این عبارت ساختار فارسی دارد و در کتب آسمانی عیناً تکرار نشده، اما ارزش معنوی و اخلاقی آن تحت عناوین و صفاتی همچون وفای به عهد و صداقت در وعده، جایگاه بسیار والایی در آیات قرآنی و متون ادبی کهن ما دارد. این مفهوم در جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای هدایتگرهایی نظیر خوشقول یا باوفا در نظر گرفته میشود.