یعنی چه
این اصطلاح در زبان فارسی به معنای ترس بسیار شدید، هول کردن و شوکه شدن ناگهانی بر اثر یک اتفاق غیرمنتظره است؛ حالتی که در آن فرد کنترل احساسات خود را برای لحظهای از دست میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «بَندِ دِلِ پارِه شُدَن» همراه با کسره اضافه بین کلمات است.
در جدول
پاسخ اصلی و دقیق در جدول برای این مفهوم خود عبارت «بند دل پاره شدن» با ۱۲ حرف است. از اصطلاحات مشابه دیگر میتوان به زهره ترک شدن یا قالب تهی کردن اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این حالت از اصطلاحاتی استفاده میشود که بر تکان خوردن قلب یا از دست رفتن هوش و حواس بر اثر ترس شدید دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «انقطع نیاط قلبه» دقیقاً معادل ساختاری و معنایی بند دل پاره شدن است، چرا که «نیاط» به معنای رگ یا پیوندی است که قلب را در سینه معلق نگه میدارد.
نماد چیست
این عبارت کنایی در فرهنگ و ادبیات عامه نمادی از اوج غافلگیری منفی، هول و هراس ناگهانی و دگرگونی شدید احوال درونی بر اثر شنیدن یک خبر بد یا دیدن صحنهای وحشتناک است.
جمعبندی و توضیح کامل بند دل پاره شدن
اصطلاح کنایی و عامیانه «بند دل پاره شدن» ریشه در باورهای عامیانه و کالبدشناسی سنتی ایرانیان دارد. در گذشته تصور میشد که قلب و احشای داخلی توسط بندها یا پیوندهای فیزیکی خاصی در میان سینه نگهداشته شدهاند. مردم بر این باور بودند که هنگام بروز یک ترس ناگهانی، شوک شدید یا اضطراب آنی، این بندها گسیخته یا پاره میشوند و همین امر حس فروریختن دل را در قفسه سینه ایجاد میکند.
این عبارت کاملاً فارسی است و در متون دینی یا قرآن عیناً وجود ندارد، اگرچه از نظر مفهومی با تعابیری چون «بلغت القلوب الحناجر» (رسیدن جان به گلوگاه) قرابت دارد. در لغتنامههای شاخصی مانند دهخدا و معین، این حالت به ترس عمیق و از دست رفتن آرامش خاطر معنا شده است و امروزه نیز کاربرد روزمره و زندهای در زبان گفتاری دارد.