یعنی چه
این اصطلاح عامیانه و قدیمی به معنای قدارهکشی، چاقوکشی، عربدهجویی و شاخوشانه کشیدن است. در واقع به عملِ به دست گرفتن سلاح سرد (مانند شمشیر یا قمه) برای ترساندن دیگران، قلدری خیابانی یا ورود به دعوا به حمایت از کسی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «شُوشْکِه کَشِیدَن» است که در آن واژهٔ شوشکه از زبان روسی وارد فارسی شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کنایه و اصطلاح بسته به تعداد حروف میتواند خودِ عبارت «شوشکه کشیدن» (۱۰ حرف) یا معادلهای آن نظیر قدارهکشی و قمهکشی باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان دقیق این عمل از اصطلاحاتی مانند کشیدن این نوع شمشیر خاص یا به طور عامیانه از واژگان مربوط به چاقوکشی و رفتار اوباشگرانه استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «إشهار السيف» به معنای مادی کلمه و واژهٔ «البلطجة» به عنوان معادل معنایی و کنایهای آن برای اوباشگری و قلدری استفاده میشود.
نماد چیست
این عبارت نمادی از فرهنگ لاتی خشن، قلدری خیابانی، عربدهجویی و نوچهپروری در دوران قاجار و پهلوی اول است و نشاندهنده ابهت پوشالی یا برخورد زورمدارانه با استفاده از سلاح سرد میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل شوشکه کشیدن
اصطلاح «شوشکه کشیدن» یک عبارت عامیانه و تاریخی در زبان فارسی است که ریشه در دوران قاجار و پهلوی اول دارد. واژهٔ «شوشکه» در واقع وامواژهای از زبان روسی (Shashka) است و به نوعی شمشیر سنتی، تکلبه و بدون حفاظ دست متعلق به سوارهنظام قزاق و اهالی قفقاز اشاره دارد. با ورود این سلاح به ایران، اقدام به کشیدن آن در نزاعها به نمادی از زورگویی تبدیل شد.
در فرهنگ عامه و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، این عبارت در معنای کنایی آن یعنی قمهکشی، قدارهبندی، چاقوکشی و عربدهجویی به کار میرود. این کار تعبیری از حریف طلبیدن، قلدری کردن و یا با سلاح به حمایت از کسی وارد دعوا شدن است که وجهه خشن فرهنگ لوطیگری قدیمی را بازگو میکند.
باید توجه داشت که این کلمه هیچ ارتباطی با واژگان عربی یا قرآنی ندارد و تشابه صوتی آن با برخی کلمات نظیر «شوکت»، کاملاً تصادفی است. امروزه این اصطلاح بیشتر جنبه تاریخی و ادبی دارد و برای توصیف رفتارهای قلدرمآبانه قدیمی به کار میرود.