یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی همراه با حرف اضافه است و به جانورانی اشاره دارد که محل زندگی، رشد و بقای آنها در اکوسیستم جنگل است. از نظر ساختاری یعنی «بخشی از گروه جانوران ساکن در جنگل» که شامل انواع پستانداران، پرندگان و خزندگان وحشی میشود.
تلفظ
این عبارت از سه بخش تشکیل شده است: حرف اضافه 'اَز'، واژه عربی 'حَیوانات' (با فتح ح و سکون ی) و واژه فارسی 'جَنْگَلی' (با فتح ج و سکون ن).
در جدول
در طراحان جدولهای متقاطع، این عبارت دقیقاً دارای ۱۴ حرف است. بسته به تعداد خانهها، کلماتی چون وحوش، ددگان یا جانوران وحشی نیز میتوانند مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این گروه از جانداران معمولاً از اصطلاحات Jungle animals یا Forest animals استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به حیوانات ساکن در جنگل از ترکیب 'حيوانات الغابة' استفاده میشود. همچنین در متنهای کهن و قرآن کریم، واژه 'الْوُحُوش' برای حیوانات وحشی به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، هر یک از حیوانات جنگلی نماد صفت خاصی هستند؛ برای نمونه، شیر نماد شجاعت و سلطان بیشه، روباه نماد مکر و حیلهگری، خرس نماد تنومندی یا غفلت، و شغال نماد ترس و زبونی است. در کل، آنها نماد زندگی بکر و دستنخورده طبیعت هستند.
جمعبندی و توضیح کامل از حیوانات جنگلی
عبارت «از حیوانات جنگلی» یک اصطلاح یا لغت واحد در واژهنامهها نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که برای اشاره به بخشی از جانوران وحشی ساکن در اکوسیستمهای جنگلی به کار میرود. این واژه از نظر ریشهشناسی ترکیبی از یک حرف اضافه کهن فارسی، یک اسم جمع عربی (حیوانات) و یک واژه منشعب از زبان سانسکریت (جنگل) همراه با ی نسبت است.
در فرهنگ، ادبیات و جدولهای کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً ذهن را به سمت وحوش و ددگانِ بیشه نظیر شیر، پلنگ، گرگ و روباه متمایل میکند که هرکدام در نمادشناسی اصیل فارسی جایگاه ویژهای دارند و نماد صفاتی چون قدرت، تیزهوشی یا مکر هستند.