یعنی چه
واژهٔ منکرس صفت مشتق از زبان عربی است و به کسی یا چیزی اشاره دارد که با صورت یا بر روی خود به زمین میخورد و واژگون میشود. همچنین در معنای مجازی به شخصی که خود را با سرسختی در کار یا موقعیتی میاندازد نیز کاربرد داشته است.
تلفظ
این واژه به صورت مُنکَرِس (تلفظ: mon-ka-res) خوانده میشود که اسم فاعل از باب انفعال است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنماییهایی نظیر «سرنگونشونده» یا «به روی درافتاده»، پاسخ ۵ حرفی و دقیق آن واژهٔ «منکرس» است.
به انگلیسی
برابرهای انگلیسی این واژه با توجه به بستر متن، مفاهیمی چون بر زمین افتادن یا سقوط با صورت را منتقل میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی برای این کلمه مهجور شامل سرنگون، نگونسار، درافتاده و واژگون است. متضادهای آن نیز کلماتی مانند ایستاده و برافراشته هستند.
در قرآن
بررسی متون قرآنی نشان میدهد واژهٔ منکرس، مشتقات آن یا ریشهٔ سه حرفی «ک - ر - س» به این معنا در قرآن کریم کاربرد و سابقهای ندارند.
نماد چیست
منکرس صرفاً یک واژه لغوی و توصیفی در متون کهن است و در فرهنگ، اسطورهشناسی یا ادبیات نمادین، مابه ازای سمبلیک خاصی پیدا نکرده است.
جمعبندی و توضیح کامل منکرس
واژهٔ «منکرس» یک صفت مشتق عربی (اسم فاعل از باب انفعال و ریشه ک-ر-س) است که در متون قدیمی و لغتنامههای کهن زبان فارسی مانند لغتنامه دهخدا به ثبت رسیده است. این کلمه در لغت به معنای کسی است که با صورت به زمین میخورد، واژگون میشود یا خود را در کاری میاندازد.
این واژه در زبان فارسی امروز کاملاً مهجور و کمکاربرد است و بیشتر در متون کلاسیک یا به عنوان یکی از کلمات چالشبرانگیز در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد. لازم به ذکر است که این کلمه با واژههایی مثل منکِر (انکارکننده) یا منکسِر (شکسته) همخانواده نیست و ریشهای کاملاً مجزا دارد.